Mal Tayyîp Temel Þerê Taksîmê û helwesta Turk-Îþ'ê

Þerê Taksîmê û helwesta Turk-Îþ'ê

 
1’ê Gulanê nêzîk dibe. Daxuyaniyên sendîkayên kedkeran û yên rayedarên hikûmetê nîþan didin ku dê îsal jî wekî gelek salên din 1’ê Gulanê bibe roja êrîþ û îþkenceyê. Heta heke mirov li daxuyaniyên hatine dayîn binêre mirov bi rehetî fêm dike ku dê ji her sal dijwartir derbas bibe.

Bi taybetî nîqaþên der barê pîrozbahiyên 1’ê Gulanê de li ser mijara daketina karkeran a Meydana Taksîmê gur bûn. Waliyê Stenbolê Muhammer Guler dibêje; ‘em destûrê nadin kedkaran ku bikevin Taksîmê. Heke ew bên em ê þîdetê bi kar bînin’.

Lê Serokê Giþtî yê KESK’ê Hakkî Tombul jî bi zimanekî dijwartir bersiv da û got; ‘çi bibe bila bibe em ê bikevin Taksîmê. Walî bi daxuyaniyên xwe yên þîdetxwaz dibe sedema afirandina hewayekî aloz. Walî bi xwe dîwarên tirsê ava dike.’

Her sal pevçûn û alozî li ser vê meselê derdikeve holê. Lê cara yekemîn e ku kedkar ev qas bi biyar in û xwedî yekitî ne. Hema bêje hemû sendîkayên demokrasîparêz qerar dane ku vê çalakiyê pêk bînin. Ji ber vê yekê ye ku Walî Guler ji tirsan dike; hawar hawar!

Ango aþkera ye ku Taksîm dê dîsa bibe ‘Meydana Þer’. Par jî Walî Guler qad qedexe kiribû, lê kedkar digel her tiþtî ber bi Taksîmê ve meþiyabûn û Stenbol li der û dora Taksîmê bûbû wekî qada þer. Bi sedan kes hatibûn binçavkirin. Lê vê carê kedkaran yekitiya xwe pêk aniye û lewre serkeftin dê bibe ya wan.

Heke hemû sendîka û saziyên kedê bikarin 1’ê Gulana îsal bikin roja yekitî û hevkariyê mimkûn e ku hesaba ev qas zem (buhabûn) û zordariyê ji vê hikûmetê bipirsin. Li aliyekê ji ber ku pirsgirêka kurd nayê çareserkirin her roj qetlîam tên kirin. Li aliyê din jî ji ber polîtîkayên þer ên bi israr têne meþandin her meh du qat zem tên kirin. Lê AKP bi rastî jî di polîtîkayên xapandinê de pispor e. Bi rojevên cuda gel wisa bêhiþ kiriye ku tu kes behsa buhabûnê nake.

Bêguman ne bi tenê kedkar, her wiha hemû kesên ku ji demokrasî û azadiyê bawer dikin divê piþtgiriyê bidin meþa ber bi Taksîmê ve. Girîng e ku di serî de kurd û hemû sazî û dezgehên demokratîk wê rojê li wir bin.

Ji bo vê yekê jî YEKITÎ lazim e. Ji bilî wê tu riyeke din nîn e ku serkeftinê bîne.

Me behsa yekitiyê kir. Lê mixabin bûyerên nexweþ ên ku berdewama zihniyeta înkarker a dewletê ne mirov xemgîn dikin.

Lê binêrin;

Nûnertiya Turk-Îþ’ê ya Eskîþehîrê, lîsteya sloganan a ji aliyê Rêxistina DTP’ê ya Eskîþehîrê ve ji Komîteya Amadekar a mîtîga 1’ê Gulanê re hate pêþkêþkirin, bi hinceta sloganên kurdî, paþve vegerand. Nûnerê Turk-Îþ’ê Nejat Kiliç, bi gotinên “Ez jî çerkez im. Ma ez dê bi çerkezî binivîsîm?” ev pêkanîn parast.

Di demeke ku behsa Partiyeke Sîwane tê kirin û behsa yekitiya kedkar û þoreþgerên kurd û tirk tê kirin de ev pêkanîn xizmetî çi dike? Ma nerazîbûn û þerê kurdan ên li hemberî dewletê ne ji ber vî zihniyeta wê ye?

Divê kedkarên kurd û yên demokrat ku di bin banê Turk-Îþ’ê de rexneya vê helwestê bikin. Her çiqas wekî bûyereke lokal xuya bike, berê jî helwesteke bi vî rengî ya rêveberiya Turk-Îþ’ê li dijî daxwaza perwerdehiya zimanê kurdî derketibû holê. Ev helwest zirarê didin giyanê yekitiyê.

Users' Comments (0)

Only registered users can comment an article. Please login or register.

No comment posted

Jêr; A beriya wê		A piþtî wê jor;