Mal Serkeft Botan Xwepêþandana Berlînê û neviyên Adolf Hîtleran

Xwepêþandana Berlînê û neviyên Adolf Hîtleran

 
Devletên statûkoparêz ên mîna Tirkiye, Îran an Sûriyeyê dijberiya kurdan dikin. Kurdistan dagir kirine û kurdan weke civak tune dihesibînin. Gilî û gazinc ji wan nabe, rasterast dijminahiya kurdan dikin. Bêminetî ye. Destên wan ji kevneperestiya wan nabe û saw û tirsa ku wê biherifin an jî belawela bibin heye. Gelo kurd azad bibin wê çi bandoreke neyînî li neviyên Adolfan bikin.

Ku kûçikên xwe bera kurdan didin. An bi jopan li kurdan didin. Lêdana kurdan wek awayê bûye moda an adet li ser rûyê cîhanê. Terorîzma dewletan a li dijberî kurdan yeke din lê zêdebû bila çavê kurdan ronî be. Hetanî ku di nava kurdan de bêtifaqî û xemsarî hebe wê kurd weke keleha nemerdan be nasîn û kî ji ku derê dê rabe wê piyê xwe pêde berde. Haho kurdino ji bo xwedê û pexemberan, dijminê kurdan li hev dikin lê hîna kurd ji xwe re nikarin lihevkirina navxweyi pêk bînin û konferanseke neteweyî li dar bixin. Û rê û rêbazên bi revebirina xwe û makezagoneke neteweyî biafirînin. Ma ev ne sosreteke ku kurd dijîn. Hetanî niha belkî ew derfet di destê kurdan de tune bû, þert û mercên wan li ser xaka Kurdistanê ne mumkûn bû lê roja îro tu kes kare vê bêje. Xwedêgiravî behsa Kurdistanek azad tê kirin. Herêmên Medyayê hene. Konferans ma þert e ku di qesr û qonaxên ku serê wan digihijîn ber perên ezmanan de bêne kirin.

Dema ku konferansa Erziromê an a Sîwasê hate lidarxistin, ma gelo çend kes bi Mustefa Kemalî re hebûn an ew biryar çiqasî gelê derdorê temsîl dikir.

A muhîm tevger e. Kurd ji tevgerê ditirsin an ji koletiya xwe þerm dikin ku bêne cem hev. Qatilên gelê kurd birbir û rayedarên gelê kurd in. Kurdistan ne malê bavê tu kesî ye. Yê ku neyê berbar ez bawerim ku wê gelê kurd wan biricimîne û wê kor û poþman bibin. Tu demokrasî memokrasî li Tirkiyeyê an jî li Ewropayê ji bo me Kurdan di asoyên berbangê de nayê xuyakirin. Birastî em li ber tayê tolikê direqisin û em xwe dixapînin. Dema ku kurd bibin hêz û ku jêhatîbin û bi kêrhatîbin belkî hesabên wan bê kirin.

Biwêjeke kurdî heye “dibê ar û av disekine lê dijmin nasekinê.” Ji bo ku kurdan tune bikin, xuya vê dinyayê teva ketiye navrana birbir û rayedarên tirkan. Gah vir de baz didin gah wê de baz didin dema ku pisgirêka kurdan tê nîqaþkirin. Mîna gurên har ji hev re teriya xwe dihejînin û serî dikutînin ber hev. Wekî din jî har û mar dibin ku hevdu bixwin. Ev serê çend rojane rejîma Îranê û ya Tirkiyeyê bazara xwîna kurdan dikin. Kurd jî çavên xwe ji vê bazarê re digirin û belkî jî kêfa hinek kurdan tê. Ku ew jî li ser mîrateya hêzê azadiyê deyne û hinek wan têxin þûna mirovan. Berxê bavê xwe, ew tê vê maneyê ku we dijminê xwe baþ nas nekirine. Hûn li ber wî derî reþ û þîn jî bibin ew tiþtên ku hûn difikirin wê bidest we nekeve.

Her malek Kurdistanê mexdûrê vî þerê sih salî ye. Mîna çêlkewa wê bi qirpika stûyên we bigirin û serên we di nava vê xwînê de dakin û derxin hetanî ku hûn geber bibin. Ya rast ev e ku hûn jî daxwaza konferansek neteweyî bikin û bingeheke neteweyî di nava kurdan de çêbibe û makezagonên neteweyî bêne sererastkirin û îlankirin, ji bo ku em neçin ber deriyên meclisên xelkê. Xelk mafdar in. Bav û kalê me jî ji me re gotine “çavên li deriya xwelî û terpel li seriya” dema ku kurd bibin hêz wê zarokên Adolfan jî ji me re bihurmet bin û þîretekê wê li kûçikên xwe bikin.

Ev navnîþana maîlê ji bo botên spaman hatiye parastin, ji bo hûn bibînin divê Javascripta we vekirî be

Users' Comments (0)

Only registered users can comment an article. Please login or register.

No comment posted

Jêr; A beriya wê		A piþtî wê jor;