Mal Adil Zozanî Þerek li me qewimî

Þerek li me qewimî

 
Tang, teyare, top û eskerekî boþ ê xwedanê cebilxaneyên giran; qor bi qor, ref bi ref, di vê zivistana berbiharê de li ser serê zarokên kurdan dibarin. Niyet xirab e, dibêjin em ê quncikê çiyayekî jî nahêlin bo kurdan ku ew lê wekî ‘kurd’ bimînin, niyeta wan ne ya xêrê ye; qaþo dê ‘tavê’ -navê herekata xwe guneþ/tav-daniye ya- hilbînin ser deverên roj jê hiltavêje…

Lê ya rastîn niyeta wan ‘tarîkirina roj=tava kurdan e.’

Dûkêl daye ber devê kewarê, mêþ ariyaye, agir bi dehmana çiya û berdolan ketiye; hilêxe kurdino, þer e ser me, þer giran e!

Çiya û newal, gelî û berdol deng vedidin, kobra, skorsky, remil dikin, direþînin, diþewitînin hiþk û terî, dar û berî, li çiyayên Kurdistana rengîn pezkozî nehiþtin, jîngeh tarûmar bû, zarok newêrin li gundên piþt çiyê serê xwe deynin ser balgîvê xwe ji tirsa top û teyaran.

Artêþeke giran a modêrn li aliyekî, li aliyê dîtir lawên þêran, têjikên pilingên çiyayî, keç û lawên gundî û feqîrên -Tirk kurdan wisa pênase dikin- vî miletê ku bi hezaran salan e bindest e, gerîlayên kurd û Kurdistanê!... Þer e hevalno, þerekî giran e!

Þerê man û nemanê ye…

Roja xîretê ye, dawiya ‘gotinê’ hatiye/anîne, dirindeyî û bêþiûrî bûye þûrê destê Dewlet û Hikûmeta Tirk. Çiya û baniyên Kurdistanê di bin mij û dûmana bafirokan de dinalin, gelî bi xwîna law û gêncên nûgiha sor bûne; lêkdan e, þer e bira, þerê man û nemanê ye; þerekî giran e li ser serê kurdan.

Îro Qendîl wekî Dimdimeke modern li ber sînga top û tang, zerîpoþ û bafirokan li ber xwe dide, erê, karê me kurdan e berxwedan; ma ji qesta nehatiye gotin, “Berxwedan Jiyan e!”

Dewlet dibêje, ‘Asî ne, þaqî ne’ çi heq û hiqûq, maf û edalet ji wan re nîn e, berdinê, bigirin, bikujin, ser jê bikin; dibêjin, law û keçên ‘hov in’ ew ne mirov in, berdinê; wekî ‘gîskê gurî’ wekî ‘wehþê mirar’ nêzî ‘jiyanê’ nekin…

Jiyan ji bo me kurdan bûye agir û kuþtin, top û topbaran, ka roja li me hiltînin qey ev agir û kuþtin e!?

Qewimî ye hevalno, îro, roja lêkdanê ye, roja xîret û namûsê ye. Diviya kurd serþorî û çavþoriyê qebûl nekin, bi hev re, mil bi mil, dil bi dil, ji bo heyî û neyiya xwe hilêxin û ji bo maf û heqê xwe herine pêþ.

Çi Bakur çi Baþûr diviya kurd bibin xwedanê eynî gotin û þor, ji bo heq û edalet, azadî û serbestiyê, ji bo rûmeta însanetiyê tiþtê ji destî bê qet texsîr nekin; þer e bira, þer giran e!

Ev navnîþana maîlê ji bo botên spaman hatiye parastin, ji bo hûn bibînin divê Javascripta we vekirî be

Users' Comments (0)

Only registered users can comment an article. Please login or register.

No comment posted

Jêr; A beriya wê		A piþtî wê jor;