Pirsgirêkên Çapemeniya Kurd

1-Pirsgirêkên çapemeniya kurd a bi tirkî derdikeve

2-Pirsgirêkên çapemeniya bi kurdî

a) Pirsgirêkên çapemeniya kurd a bi tirkî derdikeve

Rojname, kovar û hemû alavên din ên bi tirkî derdikevin hem bi serê xwe pirsgirêk in, hem jî pirsgirêkên wan yên resen hene.

Ku em di çend xalan de bijimêrin; ji destpêkê heta îro rojname û kovarên ku bi destê kurdan hatine derxistin û bi tikî hatine weþandin di bin bandora çapemeniya tirk û çepên tirkan de derketine. Vê yekê ji hêlekê ve fêde daye çapemeniyê.

Wekî di destpêkê de ciwanên kurd di hêla rojnamegeriyê de ne xwedî tecrube bûn. Kesên ku li ser nave biratiya gelan di rojnameyên wekî Halk Gerçeði, Ulke, Ozgur Ulke û kovara wekî; Ozgur Halkê de þixulîn di vî alî de gelekî alîkarî kirin.

Ji hêla din de heman kesan xisar jî dan Çapemeniya Kurd.

Rojnamegeriya kurd a ku bi destpêka xwe ne ji ya tirkan kêmtir e. Di salîn nodî de wekî hemû aliyên huner û hunermendiyê li ber bayê þoreþê geþ bû. Geþ bû lê wekî zarokê ku xwe li êtimxanê bibîne, xwe bêkes dît. Ji her kesî re got dayê, got bavo.

Tiþtê herî balkêþ ew bû ku yên ked dan, hatin kuþtin piranî ciwanên kurd û rojnamevanên kurd bûn. Yên di quncikan de jî nivîsîn, piranî dostên me yên ji çepa tirkan bûn. Ji ber wê ye ku niha jî ku tu li welêt bijimêrî bi qasî tiliyê destekî mirovên ku tu karibî jê re bêjî nivîskar an rewþenbîr derneketin. Yên heyî jî wekî rewþenbîr nehatin dîtin.

Ji ber wê ye ku dema tê gotin “Divê nivîskar, rewþenbîr û hunermend bêdeng nemînin” her kes berê xwe an dide Enqereyê an jî Stenbolê. Wekî rêgezekê bi bîra kesî nakeve û napirse “gelo agir pê bikeve, ma di nav kurdan de qet yekî ku ji bo gelê xwe dilê wî biêþe heye an tune ye?”…

Pisgirêkên çapemeniya bi kurdî…

Ev mijar mirov diêþîne.

Li ku derê an di kîjan astê de dibe bila be, nîqaþa Çapemeniya Kurdî mirov diêþîne.

Bi giþtî:

Çapeminya kurd hem ji hêla yên ku çapemeniya bi tirkî diþopînin, hem jî ji yên ku qaþo çapemeniya kurdî diþopînin wekî çapemenî, wekî çavkanî nayê dîtin. Me ji ya tirkî re got êtîm, a kurdî bêxwediyê ber dîwaran e. Hem ji hêla belavkirinê ve, hem ji hêla kadroyan ve, hem jî ji hêla xwedîlêderketinê ve bêxwedî ye. Her çiqas polîtîkayên çend salên dawiyê yên kurdewar ev rewþ piçekî guhertibe jî, bi giþtî rewþ naguheriye. Ji ber ku gelê kurd û siyasetmedarên li ser navê gel siyasetê dimeþîn bi kurdî qîma xwe nayînin. Kar û xebat, perwerdehî û hemû karên din bi tirkî dimeþînin.

Îdiayek min a din heye. Min ji gelek hevalan re gotiye. Bila Nivîskarekî kurd rabe bêje “weleh min dermanê þêrpenceyê (kanser) dîtiye, wê sibê qiyamet rabe an jî min gena nemirinê dîtiye” kes bawer nake. Qîmeteke wê jî tune ye. Min bi hêsanî di van þeþ heft salên dawiyê de ku ji Azadiya Welat re dinivîsînim de bi hêsanî ev dît.

Çend tiþtên dawiyê:

Ji bilî beþa kurdî ya DÎHA’yê nûçegihanên ku bi kurdî nûçeyan biafirînin tune ne. Her du ajans (DÎHA - FIRATNEWS) nûçeyên girîng bi tirkî dinivîsînin. Ji ber wê ye hevalên ku di rojnameyê de diþixulin heta ku wan nûçeyan werdigerînin kurdî qûþ lê diqetin. Karek li wan dibe dudo.

Piraniya kesên ku di çapemeniya kurdî de diþixulin di nav kar de rojnamegeriyê hîn dibin. Heta hîn dibin an rojname tê girtin an ew deriyê rojnameyê digirin û berê xwe didin rexekî din…..

Ji xwe zilm û zora dewletê li ber çavan e. Ne hewceyî gotinê ye.

Ev navnîþana maîlê ji bo botên spaman hatiye parastin, ji bo hûn bibînin divê Javascripta we vekirî be

23-04-2008 08:07 Editor Published in Nivîskar, Mem Mîrxan

This entry was posted on 23-04-2008 08:07. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. This article was favoured 4 time. You can leave a comment. Last update on 23-04-2008 08:07
Views: 94    

Users' Comments (0)

Average user rating    (0 vote)

No comment posted