Mal Mem Mîrxan Dîroka me ji ku dest pê dike Heval!

Dîroka me ji ku dest pê dike Heval!

 
“Welatê xweda û xwedawendan Mezopotamya û Þaristaniya Mezopotamyayê di bin talûkeya þer de ye.

Ji bo mirovatî 15 hezar salan her tiþtî biafirîne, piþtre bikeve rewþa herî neçar! Herema xweda û xwedawendên destpêkê be û hemû mezinahiyan biafirîne û piþtre bibe koleyê hemûyan! Ji bo hemû mirovahiyê dezgehên têrbûnê biafirîne, piþtre birçî bimîne! Li her derê avahiyan çêke û bila mirovahî tê de bistre û bila welatekî tu tê de bistrî tunebe! Ji bo her kesî mûmik be, bi xwe di tarîtiyê de be! Ji bo her kesî zanist û teknîkê pêþ bixe, piþtre yê herî cahil û nezan bimîne! Bi van nirxan mezin be û piþtre kinik (cûce) bimîne! Erê ev navê þaristaniya Mezopotamya û Dîroka Þaristaniya Mezopotamya xembar e.*”

Bi gotineke din navê dîroka kurd û Kurdistanê ye.

Mirov pê diêþe

Ev çend roj in ez pirtûka “Dîroka Nêzîk a Tirkiyeyê” dixwînim. Nivîskar dîroka nêz a komarê ji 1908, ji Meþrutiyeta Duyemîn dide destpêkirin. Þerê di nava Îtihat Terakî (ÎT) û padîþahiya Osmanî de, dek û dolabên ÎT’ê, hema bêje roj bi roj nivisandiye.

Hûnê bêjin em vana dizanin ka bêje tu bi çi diêþî?

Tiþtê ku min diêþîne ev e;

Em dîroka Osmaniyan, dîroka Komara Tirkiyeyê weke navê xwe dizanin.

Sal bi sal (Îlankirina Meþrûtiyeta Duyemîn)

Meh bi meh (Bûyera 31’ê Adarê)

Roj bi roj ( 19’ê gulana 1919’ê)

Saet bi saet (katjimêr 9:05 Ataturk miriye)

Tevî hemû kite kitan. Katerîne weke amoja me Mehmet Paþayê Baltaci weke apê me, nas tê. Lê ji me, ji dîroka me çi tê nasîn?

Çi ma ye di bîra me de ?

Valahiyek, valahiyeke mezin…

Tiþtên têne zanîn jî biþik, biguman û þolî.

Minak di sala 1908’an de kurdan çi kiriye? Di bihara 1908’an de, di 1909’an de, di payiza wê de, di 1918’an de, di Peymana Sewrê de, di Lozanê de, di avakirina komarê de, di Meclîsa Avakar de, Di serhildana Þêx Seid de, di 1930’an de, di 1940’an de, di 1960’an de… , dîrokek bêxwedî!..

Tiþtên herî baþ tên zanîn û hemû kurd jî pê bawer dikin tenê þikestin, têkçûn, sêdar û gotinên dawiyê yên li ber sê darê ne. Wekî din her tiþt xumam, her tiþt tarî ye.

Xwendevanekî min dibêje em ê bi çi bawer bikin Mamoste? Min bersivek wiha da: “Kekê mino! Dîroka me hîn jî bi destê neyarên me tê nivisandin. Em bi Dêlika Asenaya ku pêþengiya gelê tirk kiriye û derxistine felatê, bi Hazarfenê ku ji Qûlaya Galatayê firiyayî, ji hemû þerên ku tim leþkerê tirk hindik in û di þer de bi ser ketine, bawer dikin, lê ji Kawayê Hesinkar, Med û Medya û ji hemû pêþketinanên dîroka kurdan bawer nakin, ji me re þaþ dixuyê. Gelo ev ne dubendî ye?

Belê ev dubendî ye.

Divê em rojekê ji roja din pêþtir bi destê xwe dîroka xwe binivîsînin, bi rastiyên gelê xwe bineqiþînin û pêbawer bikin.

Bila ne tenê gotinên dawiyê yên li ber sê darê, bila lehengiya bav û kalê me jî tê de bê nivisandin.

• “Ji Parastina Gelekî”

Ev navnîþana maîlê ji bo botên spaman hatiye parastin, ji bo hûn bibînin divê Javascripta we vekirî be

Users' Comments (0)

Only registered users can comment an article. Please login or register.

No comment posted

Jêr; A beriya wê		A piþtî wê jor;