Mal Mem Mîrxan Xebatên hevpar

Xebatên hevpar

 
Berê peyva kurdî qedexe bû. Paþê bi têkoþîna bi salan a bênavber gelek maf hatin bidestxistin. Êdî gelê kurd û zimanê wî li her derê cîhanê tên zanîn û gelek kes bi rehetî dikarin bi lêv bikin. Îro gelek sazî û dezgehên kurdan bi keddayineke mezin û zehmetiyan ve deriyên xwe ji gelê xwe re vekirine. Dîsa gelek kes li van saziyan xebatên giranbuha dikin, an jî em dixwazin ku ew xebatên wisa bikin. Ji ber ku vî gelî pir êþ û keser kiþandiye, bêguman ji van saziyan jî gelek hêviyên wî hene. Carina bidestxistina mafan jî pirsgirêk nayên çareserkirin. Divê ev mafên ku hatine bidestxistin bi têkoþîneke domdar bên parastin jî.

Saziyên gelekî yan jî yên welatekî li ser jiyana wê civakê ji her alî ve bandorên girîng dihêlin. Bi rastî mirov di jiyana xwe de carina bi hin tiþtan diêþin, tiþta ku min diêþîne jî rewþa hin saziyên me ye. Ev sazî ew qasî hêsan nehatine avakirin. Ji bo wê jî divê xwedî li derketina wan jî ew qasî hêsan nebe. Ev çendeke em di nav xwe de li ser bêkoordînasyona saziyan nîqaþan dikin. Saziyên me yên ku ji bo pêdiviyên gel hatine vekirin, xebatên cur bi cur dikin. Gelek caran di van xebatan de bi rûmeta rûyê xwe, bi awayekî serkeftî encamên xweþ jî digrin. Lê belê feydeya van xebatan çawa dibe em nizanin, nagihîjin ber destê gel, an jî digihîjê, lê qasî ku tê xwestin nîn in. Wekî nimûne em dikarin li ser hin xebatên saziyan bisekinin: Saziyeke me biryarekê distîne û dest bi xebatên xwe dike. Saziyeke me ya din jî heman xebatê dike. Ev ne tiþteke þaþ e, lê gava ku ev xebat bi dawî dibin, ev her du sazî, encamên van her du xebatan bi hev re parvenakin. Her yek dixwaze bi serê xwe bibe xwediyê van xebatan. Nabêjin ku me ev xabat ji bo pêdiviyên gelê xwe kiriye û em mecbûr in piþtgiriyê bidin hev û van xebatên xwe ji bo gel bidomînin. Li vê derê tiþta ku tê ji bîr kirin ev e: Hemû saziyên me bi keda gel hatine avakirin, xwediyê wan gel e. Divê wisa bê zanîn û sazî jî li gor wê tevbigerin. Xebat herî zêde du qadên civakê hatine kirin lê hê jî encamên serkeftî nehatine bidest xistin:

1- Xebatên li ser zarokên ku li kuçeyan dixebitin,

2- Xebatên li ser koçberiyê.

Her xebatek hêjayê nivîsandina du sê cîlt pirtûkan in. Lê mixabin ev ked û xebat her yek di nav wan saziyan de mane û bi saziyên têkildarî van karan re nehatine parvekirin. Dîsa heman xebatan gelek sazî dikin, lê ji hev haydar nîn in. Encamên van xebatan bi saziyên têkildar re nayên par ve kirin. Her yek dibeje bila nav navê min be û bila bibêjin, filan saziyê ev xebat kiriye. Niha û pê de xebat dîsa bi vî rengî bidomin, hemû keda ku hatiye dayin, dê bêqîmet be û feydeya wê jî dê negihîje civakê. Hîn tiþtên ku bên kirin hene:

1- Saziyên têkildarî heman pirsgirêk an jî xebatê, divê beriya ku xebat bên kirin, bicivin û kî dê kîjan karî bike li hev parî bikin.

2- Divê ev sazî, encamên ku ji xebatan hatine bi dest xistin bînin bal hev û ji bo pêdiviyên civakê bi kar bînin.

3- Xebat ji bo kes û saziyan na, ji bo tevahiya civak û gel bên kirin.

4 - Divê neyê ji bîr kirin ku “Bi gulekê bihar nayê” û “Dengê ku du dest dide der ji yê destekî zêdetir e.” Hemû sazî van gotinên pêþiyan bidin ber çavan û li gor wê bixebitin…

Ev navnîþana maîlê ji bo botên spaman hatiye parastin, ji bo hûn bibînin divê Javascripta we vekirî be

Users' Comments (0)

Only registered users can comment an article. Please login or register.

No comment posted

Jêr; A beriya wê		A piþtî wê jor;