Mal Mamosta Silêman "TV-VAN"

"TV-VAN"

 
Wekî hûn dizanin di nava hemû zimanan de pêþgir û paþgir hene. Bêguman di nava kurdî de jî pir in. Lê mixabin gava mirov bala xwe dide çapemeniya kurdî mirov ditirse. Ji ber ku rojnamegerên me qira paþgiran anîne.

Ger bê bîra we, hin paþgirên kurdî ev in: emîn, gîn, dar, dêr, er, kar, ger, saz, jen, bend, mend, kêþ, ker, bêj, rêj, mij, çî, cî... û van.

Lê di çapemeniya me de hemû paþgir winda bûne û hema çi bikeve ber wan (bêmane), van’ekê pê ve dikin û tu sax ez selamet...

Divê ev yek bê gotin ku dema gotinek an peyvek bi paþgira “van” bê çêkirin, divê tê de nobedarî, çavdêrî û parastinek hebe. Seknek hebe. Bo nimûne, gavan: Kesên ku li ber garanê ne, yan jî nobedarê ga.

Berxevan, nobedar û çavdarê berxan. Dergevan, nobedarê derî. Gelo rojnamevan jî yanî kesên ku nobedarên rojnameyê ne?

Îja ne însaf maye ne þerm. Hema çi bê ber wan, bêyî ku bizanin di kurdî de heye yan na, “van”ekê dadinên dawiya wê û dibe gotineke ‘kurdî’

Lîstikvan: Gelo kesên ku li ber lîstikê ne yanî jî kesên ku dilîzin? Mirov bêje yarîker yanî kesên ku dilîzin, yariyê dikin, baþtir e yan jî lîstikvan!

Hema çi gotin û peyvek dikeve destê xebatkarên çapemeniyê, bi lez û bez bi paþgira ‘van’ diherimînin, biborin dixemilînin.

Niha em bala xwe bidin hin gotinên ku bi þaþî ketine destê rojnamegerên me û ew xistine çi halî:

Zirnevan (zirnecî), duholvan (duholjen), wênevan (wênekêþ), guhdarvan (guhdar, guhdêr), derewvan (derewker), rodiyovan (radiyocî) û televîzyonvan (TV-VAN), hema nepirsin baþtir e, ez jî nizanim...

Îca van, van û van...Weee, ma bû çiii?

Çawa ku bi zêde bikaranîna gotina dayîk, pîrozbûna dayikan bê tam kirine, her wisa bi zêde bikaranîna paþgira “van” jî ziman bê tam kirine.

Gelo ma em mecbûr in ji her jinekê re bêjin dayik? Baþ e ku navser be, mirov dibêje metê, xaltîkê, jinmam (amojin), jinxal (xalojin), xatûn, xanim û ...hwd.

Îca gelek caran kesên ku ji jinekê re dibêjin yadê yan dayik, bi xwe ji yadê mezintir (mestir)in ne ser xêrê... Malmîrat tu wekî bavê yadê xuya dikî çi yadê yadê!

Carekê hevaleke me diçe û dixwaze li maþînê siwar be. Bi lez dimeþe û milê wê li jinekê dikeve. Dibêje: Dayê biborîne! Metê jê re dibêje: Bila bavê te biborîne, ma ez çêlek im ku biborînim...

Hûn jî ‘biborînin’ ez dixwazim Roja Dayikan li hemû dayîk, met, xalet, jinmam û jinxalên kurd pîroz bikim ji ber ku bihuþta me di bin pê wan de ye...

Ev navnîþana maîlê ji bo botên spaman hatiye parastin, ji bo hûn bibînin divê Javascripta we vekirî be

 

Users' Comments (0)

Only registered users can comment an article. Please login or register.

No comment posted

A piþtî wê jor;