Rejîma Sûriyeyê li
kerê þeytan siwar hat û bi ya welatên ereban nekir
û Lubnan bê serokomar hiþt. Sûdî, Misir,
Urdun... ji Þamê re got: “Qurban, heyran, wisa nabe, Lubnan,
Filistîn di halên wan de bihêle, piçek ji
Îranê dûr keve û nêzî me bibe...
lê dixuye ku Þam li serê xwe siwar hatiye û ya
Tehranê nade bi ya paytextên welatên ereban. Ango
welatên ereb bi Þamê heyirî mane û nema
dizanin dê çawa karibin Þamê ji hembêza
Tehranê derînin.
Piþtî xirecirên dûr
û dirêj ku ev çend meh in dom dikin, komcivîna
salane ya welatên ereban a 20’emîn di navbera 29 û
30’ê adara 2008’an li dar ket. Serokdewletên ereb ên
girîng beþdarî wê nebûn. Xwestin bi vê
helwestê peyam bidin Þamê da ku Sûriye vê
peyamê baþ bixwîne û ji serhiþkiya xwe vegere. Lê
ev yek jî pêk nehat.
Ev komcivîna dawî, pir
diþibe komcivîna welatên ereban a li Misirê ku
sala 1990’î li dar ketibû. Di wê de ereban hewl
dan ku aloziya di navbera Iraq û Kuweytê de çareser
bikin. Lê wê çaxê Sedam Huseyn jî li
kerê þeytan siwar hat û dilê xwe bijandibû
dagirkirina Kuweytê. Piþtî ku Sedam Huseyn soz dabû
welatên ereban ku dê xerabiyê bi Kuweytê
neke. Lê "rehmetiyê" bavê Ûdey di
roja 2’yê îlona 1990’î de xewna xwe pêk
anî û Kuweyt kir wîlayek Iraqê û navê
wê guhert û kire El Kazimiye. Bi vê serhiþkiya
Sedam cîhana ereb parçe bû. Iraq kire qada þerê
Kendavê yê duwemîn û sêyemîn,
rejîma xwe têk bir û xwe da girtin û piþtre
ew bi darve kirin. Ji ber têkçûna Sedam zêdetir
Îranê sûd girt. Berê nikarîbû ji
Iraqê re bêje: "Siya te xwar e" lê niha
Îranê, Iraq xistiye bêrîka xwe û li
seranserê Iraqê cirîd dide xwe, bêyî ku
kesek karibe jê re bêje lolo tu çi dikî?
Guman hene ku pêvajoya 1990’î
dîsa dubare bibe. Vê carê li Sûriyeyê
ev pêk tê. Li Iraqê jî partiya Baas deshilat
bû. Niha li Sûriyeyê jî partiya Baas heye û
hê jî deshilat e. Kuweyt welatekî biçûk
e û li baþûrê Iraqê ye. Lubnan jî
welatekî biçûk e û li baþûrê
Sûriyeyê ye. Iraq, bi guman û bi serwerî û
xweseriya xwe li Kuweytê dinêrî, Sûriye jî
bi serwerî û xweseriya xwe li Lubnanê dinêre.
Iraqê digot: “Min Kuweyt û welatên kendavê
yên ereb ji farisan parastine û divê bedêl
bidin. Sûriye jî dibêje: “Min pir alîkariya
Lubnanê kiriye û xwîn di ber de rijandiya, divê
Lubnan bedêla vê yekê bide. Eger mirov wisa li vê
dîmenê binêre, dê bêje îro ev
dîmen çiqas diþibe duh!.
Ereb dizanin ku pirsgirêk û
aloziyên wan ji vê komcivînê mestir û
girantir in. Çiqas pirsgirêkên ereban pir bin, hew
qas Îran sûdê werdigre. Em pir dû rastiyê
nakevin, eger em bêjin, ev roj, rojên farisan in. Yanî
her ku ereb di polîtîkayên xwe de winda dikin faris
jî bi dest dixin.
Ev navnîþana maîlê ji bo botên spaman hatiye parastin, ji bo hûn bibînin divê Javascripta we vekirî be
This entry was posted on 01-04-2008 08:40. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. This article was favoured 7 time. You can leave a comment.
Last update on 01-04-2008 08:40 Views: 131
Users' Comments (0)
Average user rating (0 vote)
Only registered users can comment an article. Please login or register.
Views: 131