Wekî tê zanîn li
wîlayeta Kebek yan parêzgeha Kebêk ta salên
1627’an rewþên jinên Parîsî tê de
ber bi çav bûn, ku jinên þiyar û li ser
xwe û çalak bûn, di warê fêrbûn,
tenduristî û karên din de.
Ew jin jî ji van kesan pêk
hatibûn Rez Marî du Enkrnasyon, Can Mans, Magirêt
burjuwa û Magirêt û Dnyoyl. Nêzîkî
sêsedsalan jinan di hemû waran de xebateke berbiçav
da meþandin. Tê zanîn ku ev jinên bîjin bûn
yan bêmêr bûn an ku ji mêrên xwe
veqetabûn yan mêrên wan mirîbûn.
Tê zanîn ku sedsala bîstan
bo demeke zêrîn ji bo doza jinên Kenedî, wekî
hemû herêmên din yên cîhanê, ku
guharîneke berbiçav li cîhanê xweya dikir.
Encumena Milî ya jinan bi alîkariya federasyona mîlî
ya Can Batîst û bi alîkariya Marî jorin Lajwa
û kovara wê ya bi navê Labon Parol ku yarmetî
derekî bingehîn bû ji bo vê
gurankariyê/guherînê.
Di sala 1908’an de destûra
xwendina bala ya keçan hate dayîn, dîsa di 28’ê
tîrmehê sala 1916’an de li parêzgeha Manî
Topa, ku Mek Klang desthelateke baþ tê de hebû, yekemîn
yasaya Kenedî dana ku tê de mafê dengdana jinan
hate qebûlkirin.
Her wiha di sala 1921’an de Enîs
mek Fayl yekemîn jin bû ku bo nûneriya encûmenê
hate hilbijartin. Dîsa di sala 1929’an de yekitiya mafên
jinan bi mabesta baþkirina rewþa qezayî ya jinan û
zewacê li Kebek bi hemû þiyanên xwe xiste kar.
Jinên Kenedan di sala 1940’an
de, karîn mafê dengdanê bi dest bînin. Her
wiha federasyona jinên Kebekê daxwaza rakirina
bêbeþkirina mafê jinan yê qezayî yên
jinên Kebekê kir û karîn di wê yasayê
de di sala 1964’an de bi piraniya dengan biryar li ser hate dayin,
ku bigehine armanca xwe.
Ji aliyekî din ve li Kenedaya
Îngîlîz de, ta wê demê her yasaya ûrfî
her mabû. Ji aliyekî din ve yasaya di sala 1951’an de
ku peywendîdar e bi þert û mercên jiyana Sore
pêstan ve û Eskîmoyên li Keneda, li ba wan
waye ku jina Sorepêst digel yekê ne Sorepêst da
bizewce, êdî bi Sorepêst nayê naskirin û
li hemberî yasaya Keneda hemû mafên xwe yên
peywendîdar bi Sorpêst ve ji dest dide.
Ew dê ji dayik û babên
xwe cuda dibe û êdî nikare li wê derê
cih bigire û hemû mafên xwe li herêmê
ji dest dide. Her wiha zarokên wê jî bi Sorepêst
nayên naskirin, weke ji civaka xwe ya sorepêstan
derdikeve û hemû nirxên xwe yên çandî
û civakî di wê civakê de ji dest dide, belkî
nikare careke din bo welatê bab û kalên xwe vegere.
Tê zanîn ku mafê
Sorepêstan ji bo jinên Sorpêst digel hemû
encumenên din xebatê dikin, ji bo gihîþtina
wekheviyê di nava Sorpêstan de li hemberî yasayayê.
Dîsa komisyoneke mafê mirov
organa ewlekarî û encûmenên jinan xebateke
baþ dimeþînin ji bo baþkirina rewþa jinan li Keneda û
xistiye ber behs û lêkolînan.
Ev navnîþana maîlê ji bo botên spaman hatiye parastin, ji bo hûn bibînin divê Javascripta we vekirî be
This entry was posted on 03-04-2008 12:27. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. This article was favoured 15 time. You can leave a comment.
Last update on 03-04-2008 12:27 Views: 158
Users' Comments (0)
Average user rating (0 vote)
Only registered users can comment an article. Please login or register.
Views: 158