Mal Mamosta Silêman Sê kes di tabûtekê de

Sê kes di tabûtekê de

 
Sîh û þeþ sal di ser bûyera dardakirina sê þoreþgerên Tirkiyeyê re derbas bûn. Denîz Gezmîþ, Yusuf Aslan, Huseyîn Înan rojek wekî doh 6’ê Gulana 1972’an ji aliyê faþîzma Komara Tirkiyeyê ve Li zîndana navendî ya Sergirtî ya Enqerê hatin dardakirin. Bîranîna wan îroj di têkoþîna gelê kurd û gelên Tirkiyê yên ji bo azadî, demokrasî û rizgariyê têdikoþin de dijî.

 

Ev sê leheng, ji hinava gelên Tirkiyeyê wekî sê tîrêjên rojê ku germahiya xwe bidin dilê gel û tirs û xova xwe di dilê neyar de biçînin derketibûn û xwediyê ramanên pak ên li gorî berjewendiya gelan bûn. Denîz ji bajarê Ayaþ ê Enqereyê, Yusuf ji gundekî bi ser Yozgatê, Huseyîn jî li Gurun a Sêwasê tê dinyayê lê bi eslê xwe ji Qeyseriyê ye.

Armanca van sazkirina komareke serbixwe û azad a Tirkiyeyê bû. Di nêrîna xwe de cara yekem mafên gelê kurd bibîr dianîn û diparastin. Wekî rêka rizgariyê têkoþîna çekdarî ya li hemberî sazûmanê pêwîst didîtin û bi vê armancê derbasî derveyî welêt bibûn û li wargehên Filistîniyan perwerdeya gerîlatiyê dîtibûn. Di hatina rojên cûntaya 12’ê Adarê (1971) de Denîz û Yusif di dema derbasbûna Sêwasê de li rastî sekirina polîsan tên, Yusif di cih de tê girtin, piþt re di 16’ê adarê de jî Denîz li Gemerek a Sêwasê tê girtin. Huseyîn Înan roja 23’ê adarê li Pinarbaþi ya Qeyseriyê bi hevalekî xwe ve tê girtin. Denîz, Yusif û Huseyîn ji aliyê Dadgeha Leþkerî ya Rêvebiriya Tund a Enqerê ya 1. ve roja 9’ê Mijdarê bi sizaya dardakirinê tên sizakirin. Li bajarên Tirkiyeyê bi awayekî bîrdozî û çalakgerî pratîka van þoreþgeran ji gelek þoreþgerên bi pey wan de werin re bû mînak û wêra têkoþeriyê. Bi vê sedemê di dilê gelên Tirkiyê de cihek wanî taybet heye. Germahiya coþa wan a bîr û baweriya bi þoreþê, îroj jî wêr û biryarîbûnê dixe dilê mirovan.

Denîz, Yûsuf, Huseyîn ji aliyê sazûmana faþîst ve hatin dardakirin, lê ka gelo pirsgirêkên Tirkiyeyê hatin çareserkirin? Gelo xwîna dihat rijandin rawestiya? Gelo dewlet, komar dewlemendtir bû? Gelo desthilatên Tirkiyeyê çi bidest xwe xistin?

Dardakirina van lehengan bi Komara Tirkiyeyê ew qasî da windakirin ku Tirkiye hîn êþ û jana wan dikiþîne. Ger ew kes gihiþtibana armanca xwe, niha li Tirkiyeyê sazûmaneke demokratîk wê li ser darê ba ya. Gel wê di nava aþtî, hevkarî û kar û xebatê de ba ya. Aboriya Tirkiyê niha wê wiha ne di nava lingan de ba ya. GEw kes pêþeroja komarê û hêviya giþtiya Tirkiyeyê bûn. Komara Tirkiyeyê bi dardekirina wan, wekî mirovê dasê li lingê xwe bide, tevahî hêviya xwe ya pêþerojê dardakir. Komar bi dardakirina mirovan nikare li welat aþtî, aramî û demokrasiyê saz bike. Di dema cûntaya 12’ê Îlonê de jî bi dehan ciwanên kurd dardakirin. Ka çi bidest wana ket? Gelo agirê têkoþînê temirî yan geþtir bû?

Îroj ji her demê zêdetir têkoþîna rizgariya gelan û sazkirina demokrasî û azadiyê li ser xaka Tirkiyê tê meþandin. Serkêþiya vê pratîkê têkoþerên kurd dikin. Xwezî êdî þoreþgerên Tirkiyê jî xwe bigihînin giyana Denîz, Yusuf, Huseyîn û bi wêra wan bi ser kela û bedenên neyar de bimeþin. Wê demê serkeftin sedî sed wê bibe ya gelan û giyana þehîdan jî di gorê de bêhneke rehet bistîne!

Ev navnîþana maîlê ji bo botên spaman hatiye parastin, ji bo hûn bibînin divê Javascripta we vekirî be

 

Users' Comments (0)

Only registered users can comment an article. Please login or register.

No comment posted

A piþtî wê jor;