Mal Mamosta Silźman Sź kes di tabūtekź de

Sź kes di tabūtekź de

 
Sîh û žež sal di ser bûyera dardakirina sê žorežgerên Tirkiyeyê re derbas bûn. Denîz Gezmîž, Yusuf Aslan, Huseyîn Înan rojek wekî doh 6’ê Gulana 1972’an ji aliyê fažîzma Komara Tirkiyeyê ve Li zîndana navendî ya Sergirtî ya Enqerê hatin dardakirin. Bîranîna wan îroj di têkožîna gelê kurd û gelên Tirkiyê yên ji bo azadî, demokrasî û rizgariyê têdikožin de dijî.

 

Ev sê leheng, ji hinava gelên Tirkiyeyê wekî sê tîrêjên rojê ku germahiya xwe bidin dilê gel û tirs û xova xwe di dilê neyar de biçînin derketibûn û xwediyê ramanên pak ên li gorî berjewendiya gelan bûn. Denîz ji bajarê Ayaž ê Enqereyê, Yusuf ji gundekî bi ser Yozgatê, Huseyîn jî li Gurun a Sêwasê tê dinyayê lê bi eslê xwe ji Qeyseriyê ye.

Armanca van sazkirina komareke serbixwe û azad a Tirkiyeyê bû. Di nêrîna xwe de cara yekem mafên gelê kurd bibîr dianîn û diparastin. Wekî rêka rizgariyê têkožîna çekdarî ya li hemberî sazûmanê pêwîst didîtin û bi vê armancê derbasî derveyî welêt bibûn û li wargehên Filistîniyan perwerdeya gerîlatiyê dîtibûn. Di hatina rojên cûntaya 12’ê Adarê (1971) de Denîz û Yusif di dema derbasbûna Sêwasê de li rastî sekirina polîsan tên, Yusif di cih de tê girtin, pižt re di 16’ê adarê de jî Denîz li Gemerek a Sêwasê tê girtin. Huseyîn Înan roja 23’ê adarê li Pinarbaži ya Qeyseriyê bi hevalekî xwe ve tê girtin. Denîz, Yusif û Huseyîn ji aliyê Dadgeha Ležkerî ya Rêvebiriya Tund a Enqerê ya 1. ve roja 9’ê Mijdarê bi sizaya dardakirinê tên sizakirin. Li bajarên Tirkiyeyê bi awayekî bîrdozî û çalakgerî pratîka van žorežgeran ji gelek žorežgerên bi pey wan de werin re bû mînak û wêra têkožeriyê. Bi vê sedemê di dilê gelên Tirkiyê de cihek wanî taybet heye. Germahiya coža wan a bîr û baweriya bi žorežê, îroj jî wêr û biryarîbûnê dixe dilê mirovan.

Denîz, Yûsuf, Huseyîn ji aliyê sazûmana fažîst ve hatin dardakirin, lê ka gelo pirsgirêkên Tirkiyeyê hatin çareserkirin? Gelo xwîna dihat rijandin rawestiya? Gelo dewlet, komar dewlemendtir bû? Gelo desthilatên Tirkiyeyê çi bidest xwe xistin?

Dardakirina van lehengan bi Komara Tirkiyeyê ew qasî da windakirin ku Tirkiye hîn êž û jana wan dikižîne. Ger ew kes gihižtibana armanca xwe, niha li Tirkiyeyê sazûmaneke demokratîk wê li ser darê ba ya. Gel wê di nava ažtî, hevkarî û kar û xebatê de ba ya. Aboriya Tirkiyê niha wê wiha ne di nava lingan de ba ya. GEw kes pêžeroja komarê û hêviya gižtiya Tirkiyeyê bûn. Komara Tirkiyeyê bi dardekirina wan, wekî mirovê dasê li lingê xwe bide, tevahî hêviya xwe ya pêžerojê dardakir. Komar bi dardakirina mirovan nikare li welat ažtî, aramî û demokrasiyê saz bike. Di dema cûntaya 12’ê Îlonê de jî bi dehan ciwanên kurd dardakirin. Ka çi bidest wana ket? Gelo agirê têkožînê temirî yan gežtir bû?

Îroj ji her demê zêdetir têkožîna rizgariya gelan û sazkirina demokrasî û azadiyê li ser xaka Tirkiyê tê mežandin. Serkêžiya vê pratîkê têkožerên kurd dikin. Xwezî êdî žorežgerên Tirkiyê jî xwe bigihînin giyana Denîz, Yusuf, Huseyîn û bi wêra wan bi ser kela û bedenên neyar de bimežin. Wê demê serkeftin sedî sed wê bibe ya gelan û giyana žehîdan jî di gorê de bêhneke rehet bistîne!

Ev navnīžana maīlź ji bo botźn spaman hatiye parastin, ji bo hūn bibīnin divź Javascripta we vekirī be

 

Users' Comments (0)

Only registered users can comment an article. Please login or register.

No comment posted

Jźr; A beriya wź		A pižtī wź jor;