Xwençeya Kawa

Di bîst û yekê adarê de em her tim dibin mêvanê Kawayê Hesinkar û hogirê wî Kawayê Hemdem. Jixwe Kawayê Hesinkar û Hogirê wî Kawayê Hemdem, her tim salê carekê bi mêvanê xwe re rûdinin û daxwaz û dilînên xwe bi hev re dibêjin û soz û qewlên xwe datînin.

Sal bi sal mazûban xwe nû dikin û ji mêvanan jî daxwaza nûbûnê dikin. Ji bo sala bê, ji sala borî bêtir daxwaza baþbûnê dihat/tê kirin.

Di hin heyaman de ev hevdîtin û þêwr ji aliyê xêrnexwaz û neyarên baþiyê ve dihatin/tên asteng-kirin. Ji bo xweparastinê tedbîr dihatin girtin û hê jî tên girtin. Lê bi dûajoyê re hevdîtinên mazûban û mêvanan hê aþkere û bi dilêrî pêk hat/tê. Jixwe ji du hezar salî zêdetir e, ev þêwr û miþêwra li dora xwençeyê pêk tê didome û wê het tim jî bidome.

Ez dixwazim pîçekî qala tiþtên li ser xwençeya raxistî bikim. Li ser xwençeyê rê û dirbên azadiyê, dilînên dildaran, raperîna rizgarbûnê, xisletên mirovatiyê, þîr û þerbetên çêjxweþ û her wiha li teniþtê jî kirarên neyarên xweþî û bedewiyê jî hene. Li ser vê xwençeyê þêwr û miþêwr tên danîn, li ser peyman û qewlan li hev dikin.

Di hin heyaman de, kêm kesan xwe digihand ser vê xwençeyê. Berdêla li ser vê xwençeyê rûniþtin, giran e. Ew berdêl; mêjiyên hatine xwarin, stûyên di sêdaran de hatine þkestin, laþên bêserî, aþopên di zêrzemînan de noq bûne û hatine þkestin in.

Kesên ku ji bo xweþbûn û delaliyê dihatin nik hev , da ku ji vê xwençeyê tam û çêjekê bigirin, car caran ew rêwîtî dibû egera jiyan jidestdana wan kesan. Lê ew rêwîtî, rêwîtiyek jênager bû. Berdêl mirin bûya jî, hin kesan ji bo vê mêvandariya xwençeya bi ava azadiyê hatiye þûþtin, tevna wê bi benê hevrîþim hatiye veçinandin û bi darê dildariyê saz bûye; digotin mirina ji bo vê xwençeyê ser seran ser çavan. Mirina bi vî rengî mirineke birûmet û jidil e.

Lê mêvanên ku îroj xwe digihînin vê xwençeya delal û dewlamend pir bûne û ji beþdarên heyamên borî zêdetir in. Pirbûna mêvanan, çêj û wateya xwençeyê gur û geþtir dike. Di dewsa hest û dilînên qurifandî de ajên nu hildidin. Rengîniya li dora vê xwençeyê çawa ronî dike, dilan xweþ dike û mirov pê sermest dibe. Rengên li hev civiyane, bi tevayî rengên lihevhatî ne. Her beþdarek li wir dibe kulîlkeke nazenîn a nebiþkivî. Dest digihîjin hev, çav heman tiþtî dibînin û ziman heman dilînan dilîlînin. Hest wek hespa kihêl li çargav e.

Li wir xêrnexwaz û sondxwarên azadiyê ku keysê lê bînin, kulîlkên rengîn û hê nû biþkivandî diqurifînin. Wisan jî kirin.

Destên xwe yên gemar dirêjî kulîlkan kirin.

û pênc kulîlkên azadiyê qurifandin.

Ji rengan xwîn herikî,

dil bi hêrsê hatin dagirtin

dengê yekîtiyê xwe gihand ezmanê heftan,

erd naliya,

pêlên behran ji fediyan serê xwe tewandin

û dema bêwijdan lê temaþe kir.

Her tim di vê dawetê de em dibin cangorî. Wisan dixuye ku di van dawetan de wê kes in bibin cangor. Lê ya herî balkêþ ev e ku mêvanên beþdarî vê pîrozbahiyê dibin, qet li vê yekê naramin. Hest û hizrên mirinê li pêy xwe hîþtine û tekane hizrên wî li ser jiyan û jiyandinê ye. Ku dema berê xwe dide vê þahiyê hest û hizrên wî di nava pêlên azadiyê de ajne dikin, Ji bo ku xwe bigihînin vê dîlanê, bi dilekî pak û dilsoz her berê xwe didin vê qadê. Rewþa xwençeya me û beþdaran kêm zêde wiha ye.

Li hember vê yekê neyarên azadiyê û þadûmaniyê xwe li xwençeyê danîne. Serê wan di ber de, pozxûn û bi mirûz in. Neyartî û gemariya di dilê wan de xwe di rûyê wan de dide der.

Her ku agir gur dibe,

sor bêtir sor,

kesk bêtir kesk,

zer bêtir zer dibe.

Dengê lalûtekî dageriyaye

û bi newayên dildar bilind dibe.

Bi serbilindî û nezaniya xwe êdî li erdê nahewe.

Tu dibêjî qey bi bask e.

Xwe di nav ewran de dibîne.

Bi ewran re ketiye dîlanê.

Êdî arê vê dawetê bêtir gur bûye. Dîlan mezin bûye. Destên bi hev digirin bûne bi milyonan. Mil di hev de ne, pozbilind in û bi xwe bawer in. Xwençe wek giraveke di nava behrê de be. Ên dorê civiyane wek pêlan xwe li keviyên xwençeyê didin. Stêrkên bi ronkayiya rojê xwedî dibin, diteyîsin. Û pêl bi pêl berê xwe dane giravê. Arê vê dawetê, qîrîn û lîlandina mêvanan digihîje ezmanê hefta.Yên ku pê nehesiyane nemane. Bila ew deng û dilîn ji bo hinekan (ên ku naxwazin pê bihesin) bi guhar be.

06-04-2008 11:08 Editor Published in Forum, Forum

This entry was posted on 06-04-2008 11:08. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. This article was favoured 5 time. You can leave a comment. Last update on 06-04-2008 11:08
Views: 54    

Users' Comments (0)

Average user rating    (0 vote)

No comment posted