Reqsa Ergenekon û Erdogan

FERGÎN MELÎH AYKOÇ

Li qada gulaþê dilhejî bi halana pêþkêþvan olan dide. Ew dibêje:

Ya yêzdan û ya navê Xwedê,

Du lewend derketin vê qadê,

Em ê bibînin kemend û fenda! Heyyt! Yallah! Yallah!”

Belê ev lîstika jor di bin navê “mizgeft û baregehê” de bi salan e, li ser azînên dek û dolaban di nava serkariya tirk de ji bo xapandina gelan tê lîstin.

Ew pir baþ dizanin ku gelê me girêdayiyê dînê xwe ye. Ji ber vê egerê jî; wan bi zanistî; hilbijartinek di navbera mizgeft û baregeha leþkerî de danîn ber gelê me. Daku bikarin gelê me bigirin bin kontrola xwe. Mizgefta wan; bi “sentêze tirk-îslama” di xizmeta leþkerî de hatiye herimandin. Baregeha leþkerî jî tê wateya kuþtin û talanê Yanê çawa ku ji me re bibêjin: “Heyy tu çil satiran, yan çil qantiran dixwazî ?” Ji bo vê rewþê jînde hîþtinê jî, lîstikên tarîqatên mêjîgenî derxistin pêþ gel.

Sal 1946 - 60

Di salên pênceyî de Partiya Demokrat (DP) piþta xwe dabû mizgeft û DYA´yê, CHP dîsa bi singuyên baregehê derxistibûn pêþ me. Di þêstî de bi þûrê demokles DP anîn rayê. Li pey baskê mizgeftê navekî din wergirtibû, qaþo Partiya Edaletê (AP), bi tevê partiyeke çêlik Partiya Mîlî Nizamê, paþê jî bi navê MSP ew anîn hîzanê. Lê lîstik neguherîbû. Ev partî baskên mizgeftê bûn, CHP jî dîsa baskê baregeha leþkerî. Vê carê li gor rewþa cihanê çoyê baskê baregeha leþkerî MHP jî hatibû. Ew e bingeha “Ergenekonê” baskê rastgir, lewra ew hatibû ji bo tehdît û provokasyonê. Bêguman ta di wê demê de baskê Ergenekonê yê çepgir jî hatibû damezrandin, lewra Dogu Perînçek berhemê wê demê ye.

Sal 1970 - 80

Ber bi salên heftêyî tovên serhildanan daketibûn erdê, zanyarî dipijiqî ji zanîngehan. Ciwanên xwendekar pêl bi pêl ketibûn nava lêgerînan, bi awayê çirûskên þoreþê. Ji wê ji baskê baregehê veriþiya bi girêza harbûnê, þingand mihtira 12 Adarê, ji bo ku van çirûskên hêviyê bibin ber ben û sêdarê. Li gel wê, baskê mizgeftê jî wek leþkerên amade, bi dil erkên xwe pêk dianî. Ango bê navan tu tiþt neguherîbû, tenê lîstika wan hinek rengê ewropî girtibû.

Li dawiya salên heftêyî tovên mirovbûnê rêberiya serhildanê afirandibû. Hêdî hêdî sextekariya polîtîka di navbere mizgeft û baregehê de deþîfre dikir. Lewma jî baregeha leþkerî hat bi xwînxwariya Cengîz, bi talana Tîmûrleng, bi erjengiya Îdî Amîn, da ku bikare hêviya jiyaneke mirovbûnê têk bibe. Xewa mirinê wek tirsekî di dilan de biçikîne. Lê bi serxoþiya lîstikên osmanî dereng mabûn, tovên berxwedanê þûrên wan þikandibû. Baskê mizgeftê bi bayê hêzên rojavayî parçe parçe bûbû, bi navê cuda cuda

Sal 2000

Di salên duhezarî de baskê mizgetê bi navê “dîn îman Quran, hedef turan” li ser bingehê eczîmendî, hizb-ul kontra û fetociyên CIA`yî kirin partiyek. Lewra DYA´yê li dijê îslamiya radîkal, partiyeke îslamiya rûnerm dixwest. Ev dikarîbû biba zemîna xapandina kurdan, hem jî bi awayê “alavêre dalavêre.” Lewma jî, generalan bi tevê çoyên xwe yê Ergenekonê bi baskê çepgir û rastgir piþtgirî da vê koma sextekaran. Nav naveke xapînok, hem jî bi navê dadê(Edalet) û avakirinê (Kalkinma). Sembol hê ji nav sextekartir qaþo “ampûla ronî”. Serokê wê durû, bi çivên lîstikan, dek û dolabên kuçên Qasimpaþayê, ango beroþ gilor bûbû, rastê derxûna xwe hatibû. Minafiqî, sextekarî û lîstikên osmanî bi dek û dolaban di nav axa zexel de wek striyên bêkêr fijiqîbû bi navê AKP’ê.

Erdogan

Kurê devþîrmekî ye, bi çîrokên qehremaniya tirkan mezin bûye, li Qasimpaþayê wek kulhanbegan hînê qurþdayînê bûye, gotinên wî hev du nagirin, bi mentiqê “do do bû, îro îro ye”tevdigere. Wekî evdekî girêdayê pîrê xwe Fetullahe CIA´yî ye. Di xeyala wî de; meqamê Yavûz, Kanûnî Evdilhemîd û Xomeynî heye, ji wê yaweriya generalan tenê ne bes bû. Lewma xebitî ku bi lîstikên Osmanî pirsgirêka kurd bifetisîne. Benê artêþê bigire destê xwe, lê siwar be û bajo ser Wiyanayê.

Artêþ û Ergenekona artêþê jî, ji bo armanceke din, rê dabûn minafiq Erdogan û AKP´ê: Armanca wan ya bingehîn; têkbirina hêviya kurdan bû, li pey jî dîsa domandina polîtîka di navbera mizgeft û baregehê de bû. Lewma jî muhtira 27´ê avrêlê dan. Baskê çep yê bi taya alakolîk li Enqere, Îzmir, Stenbolê daxist qadan, AKP xist rewþa mexdûriyetê, li gel wê bi alîkariya çoyê zorê û tarîqatan, reyên AKP gihand rêjeya ji sedî 47`an, tenê bi vê mabestê. Ji bo firotinê bi boyaxa Qeyseriyê meqamê bavên xwe þêlavkirin, yanê serok-komariyê bi vî awayî firotin Gulê rûnermikê bi dek û meqikan.

Lîstika dawiyê

Li pey artêþ bi bombebaranê bi ser neket, di þerê Oramar û Zapê de derbên xedar xwar û têk çû, serê tîrên rexneyan di dilê generalan de çik bûn. Evîna artêþê di bala giþtî de melûl bû. Li gel wê, di nava rewþenbîr û çapemeniyê de bi melûlî be jî, hin nîqaþên li ser çareserkirina pirsgirêka kurd û demokrasiyê ket rojevê. Bi alîkî ve, ji bo guhertina vê rojeva çareseriyê, lewra çareserkirina pirsgirêka kurd û demokrasiyê ne li gor armanca Erdogan e. Li aliyê din ji bo hevsarê generalan bi destxistinê bi gor wî dem kemilîbû. Tam di vê kêliyê de lîstikên osmanî yên li kuçeyên Qasimpaþa hat bîra wî. Ji wê jî. Erdogan berê xwe da çeteyên Ergenekonê, xwest di cîhê wan de bi koma mehterê damezrîne çeteyên xwe yên bi îmana Hizb-ûl kontra û Fetoyê CIA`yî. Bi eþq bigire destê xwe hevsarê generalan, di nava xwînê de bixeriqîne hêviyên kurdan û derkeve sefera ji Adriyatîkê ta Sûrên Çînê, belê, bi wê mebestê dest bi operasyanan kir.

Generalan jî dixwest rojeva nîqaþkirina pirsgirêka kurd û demokrasiyê biguherîne, lewra çareserkirina pirsgirêka kurd lîstikên wan pûç dike. Li aliyê din dixwestin benê xeta mizgeftê ya di bin serkariya Erdogan de careke din bigire destê xwe û hikumraniya xwe her û her bajo. Ji ber vê egerê jî, mirov dikare bibêje; Erdogan di vir de pêlê deliya pisîkê kir. Lewma jî helpiþkîn rûçikên hev. Yê yek ji bo girtina AKP doz da vekirin, yê din derketiye nêçîra endamên Ergenekonê. Bê guman bihevketina her du dijminan tiþtek pir baþ e.

Encam

Belê ew bihevketine, li ser benên “alavêre û dalavêre direqisin.” Di armanca her du aliyan de jî; di nava xwînê de fetisandina hêviyên kurdan heye. Erdogan ne demokrat e,. ew li pey firsend û keysê ye. Di dema li dij DTP’ê doza girtinê hat vekirin de, bêdeng bû, heta dixwest ku DTP hema were girtin, da ku qada Kurdistan ji wî re bimîne. Lewra ev qanûnên niha di jiyanê de berhemê wî û Cemîlê faþîst in. Ew niha jî dixebite ku baskê Ergenekonê yê rastê MHP bikiþîne aliyê xwe û qanûnekê ji bo rizgarkirina xwe derîne. Ev êriþên li Wan, Sêrt û li Hakkarî li gel tevan û sextekariyên þaredarên AKP’î veþartinê, ji bo îknakirina MHPê û bala hin derdorên leþkerî kiþandine jî bû. Erdogan bi awayekî rovîtiyê di bîranîna miriyên þerê Çanaqelê de jî, ji bo bala van derdoran kiþandinê, wek genaralekî axivîbû. Ango bi dek û dolabên bîzansî tevdigerin. Her du alî heman tiþt in. Bi kurtî wek gotina gel “Her du seriyên ço jî bi gu ne!” Em ji wan dûr rawestin bila nepeke me.

Divê em tenê hewl bidin xwe ku her du hêl jî hê zêdetir hev û din rezîl bikin; “potikên hev û din ên qirêj” hê zêdetir li ber çavan raxînin. Lê divê em nebin pêpilikê lîstikên wan. Em bi her awayî bixebitin ku tewan û qirêja wan bi gel bidin nasandin û fêmkirin.

Da ku gotina pêþkêþvanê pehlîwanan wiha bigihîje dawiyê:

“Heyyt wan xwarine nanê garisîn

Li ser benê alavêre dalavêre reqisîn

Hêviyên wan ên xiniz li wan fetisîn

Ne hewce ye ji bo wan wax û pesin

Bila her kes bi sextekariya wan bihesin! Heyyyt! Yallah! YallAh!”

27-03-2008 12:29 Editor Published in Forum, Forum

This entry was posted on 27-03-2008 12:29. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. This article was favoured 10 time. You can leave a comment. Last update on 27-03-2008 12:29
Views: 64    

Users' Comments (0)

Average user rating    (0 vote)

No comment posted