Mal Mal Forum Li Îranê 'Pirsgirêka Kurd'

Li Îranê 'Pirsgirêka Kurd'

 

ABDULLAH OCALAN

Li Îranê demokratîkbûyîn roj bi roj dikeve rojevê. Kevneþopiya xurt a dewleta klasîk êdî bi zehmetî bi serdemê re li hev dike. Li cem xelkê Îranê heyecan û hêviyên demokratîk zêde dibin. Piþtî Iraqê federalîzma demokratîk dikare ji bo Îranê jî bikeve rojevê. Îran ji parçebûnê zêdetir xwezaya wê li gorî federalîzmê ye. Di kevneþopiya dewletê ya 2500 salî de hêmanên biþibin federalîzmê serdest in.

Eger hêviyên gel ên zêde dibin bi federalîzmeke hemdem re bibin yek, Îran dikare li herêmê bibe federasyona demokratîk a herî xurt. Dikare bibe Rûsyayeke duyemîn. Li dijî zextên DYA’yê yên zêde dibin, di þûna helwesteke Sedamwarî de gavavêtina ber bi federalîzmeke demokratîk ve dikare ji bo Îranê bibe alternatîfeke mayînde û rastîn. Wexta dîn pir zêde siyasî dibe bandoreke neyînî li ser demokratîzebûnê dike. Bandora îdeolojiya dînî dikare berovajî lê vegere. Çanda Îranê li gorî demokratîkbûyînê ye. Kevneþopiyên wê yên dîrokî, ji Zerdeþt heta Mazdek, ji Babek heta Hesen Sebah gelek kesayetên dîrokî ji çanda demokrasiyê re bingeh amade kirine.

***

Piþtî belavbûna Împaratoriya Osmanî Kurdistan hê zêdetir parçe bû û ket nava þîdet û dijwariyê. Îngilistan û Fransa wekî hêzên nû yên mêtinger û emperyalîst di nexþeya Rojhilata Navîn de li ser Kurdistanê sînorên Komara Tirkiyê, Þahîtiya Îranê, monarþiya Iraqê û serweriya rêveberiyên Sûriye-Fransayê xêz kirin. Ya rastîn, ev xet li ser Kurdistanê ferz kirin. Di bin rejîmên nû de berjewendiyên tebeqeya jor a kurdên hevkar gelekî teng bûn, ji lew re bi hewesên berê yên otonomiyê û piranî bi tevdanê serî rakirin, vê yekê jî bi xwe re teror dijwar kir. Serhildanên ku pêk hatin, ji xurtkirina daxwazên netewî û demokratîk dûr bûn. Ji ber ku feodalên kurd ên hevkar rewþa xwe ya berê ya cihêwaz ji dest dabûn û ji van rejîmên nû para xwe dixwestin. Rejîmên nû yên ketibûn bin tesîra îdeolojiya netewparêz a xwe dispêre kapîtalîzmê bi fanatîzma dewleteke unîter, yek ziman û yek netew radibûn, ji vê yekê jî para kurdan ji her demê zêdetir înkar, zordarî, di dema serhildanê de komkujî û asîmîlasyona bi zorê diket. Kurd bi van polîtîkayan di tariya serdema navîn de dihatin hiþtin. Kurd tam xistibûn cendereyekê. Mirov dikare bibêje; li dunyayê piþtî cihûyan di çarçoveya herêmî de herî zêde terora neteweparêziya þoven, li ser etnîk û hebûna kurdan hatiye meþandin. Kurd ji ber ku ji aliyê xayînên xwe yên hevkar ve di nav paþverûtiya feodalîzmê de hatin terikandin û nekarîn maneyê jî bidin tevgerên demokratîk ên netewî yên hemdem, di sedsala 20’emîn de rewþa kurdan bû yek ji rûyên kirêt.

***

Þahîtiya Pehlewî ya li Îranê wekî xanedaniya împaratoriyekê mezin bû, kiryarên wê ji yên Komara Tirkiyê ne cuda bûn. Ji serhildana Simko Îsmaîl heta Komara Kurd a Mehabadê tevgera kurd ku xwe dubare kiriye, bi heman sedemên îdeolojîk û çînî li tasfiyekirinê qewimandine. Di dawiyê de rejîmeke terorê ya xwedî helwestên neteweparêz ên faþîstî xweser li sedsala 20’emîn ferz kirin. Li ser Kurdistana Iraq û Sûriyê, kiryarên Îngilistan û Fransayê xwe spartibûn xanedanên hevkar ên ereb, bi heman awayî rejîmên zordar û kedxwar ferz kirin.

***

Komara Tirkiyeyê di pêvajoya damezirandinê de kurd wekî hêmanekî bingehîn nirxand, lê paþê bi sedema serhildanan di bin nasnameya xwe de ew bi tevahî li derveyî siyaset û huqûqê hîþt. Ev her çend li gorî wê demê – konjonkturel – maneyeke wê hebe jî, dema bû wekî prensîbeke dewamî, bû xeta yan jî þaþiyeke xeternak. Îdiaya min ev e; hêzên emperyal, nakokiya ji vê þaþiyê derketiye holê, wê ji bo kurdên xwe bi kar bînin û wê ji bo rêveberiyên tirk, îran û ereb hê zêdetir bi xwe ve girê bidin, bi kar bînin ku li ser berjewendiyan bi van rêveberiyan re li hev nînin, eger ev jî nebe ji bo bêtesîr bike, di þexsê min de tasfiyekirina alternatîfa azadiyê ya Kurdên kedkar û xizan bi zanebûn hedef girtin. Berhemê yekemîn ê vê nakokiyê avahiya Federe ya Kurd li Bakurê Iraqê ye, yên din jî wê pêþ de bixînin. Rêveberiya Tirkiyê kengê Îranê, Sûriyê û hin erebên Iraqê bide kêleka xwe û bi ser kurdan ve biçe ha wê wextê dikeve xefik û dafikê. Nexweþiya ereb û Îranê jiya tirkan dîrokîtir e û baþ tê zanîn. Piþtî ku berê kurdan bidin ser tirkan wê hin pirsgirêkên dîrokî ji nû ve bêne zindîkirin. Di nav van pirsgirêkan de wê Îyonya, Ermenistan, Gurcistan, Îran û heta îdiaya Torosan a ereban bikevin rojevê. Di vê rewþê de wê statuya tirkan daxînin sedsala þanzdehemîn.

Users' Comments (0)

Only registered users can comment an article. Please login or register.

No comment posted

Jêr; A beriya wê		A piþtî wê jor;