Di vê kaosa Rojhilata Navîn de Pirsgirêka Kurd

ABDULLAH OCALAN

Nêzîkbûneke rast ji bo rastiya Kurd ji her demê zêdetir girîng bûye. Kaosa li Iraqê ji ber pirsgirêka Kurd e. Wek xala sereke ya rojeva cîhanê tê guftûgokirin ku wê ev kaosê çawa li dawiyê were hîþtin. Di vî warî de texmîneke xurt jî nayê kirin. Hêza çareseriyê ya þaristaniya Rojava têrê nake. Hewl tê dayîn mîna piþtî þerên cîhanê bi projeyên mezin ên navnetewî çareserî were dîtin.

Li herêmê diltepînî û qirqilandineke mezin heye. Ji rejîmên heyî, ti ji xwe piþtrast nînin. Siberojê çi bi xwe re bîne diyar nîne. Ji aliyê din ve, rastiya jê re “teror” tê gotin, berovajî îdîayan zêde dibe. Terora rastîn jî çiye nayê gotin. Di nav kaosa bi mij û moran de bûyerên bêyom li naverastê digerin. Tevî hemû tiþtî çav li hêviya þeveqa azadiyê ne.

Demeke nû dest pê dike ku tê de êdî Kurd wek berê nayên rêvebirin. Eger Kurd bixwazin jî wê nikaribin jiyana xwe ya kevin a bi lanet bi serdemê re dewam bikin. Tesîrên her roj ên ji der ve û hundur wê çareseriya di rastiya Kurd de bi lez bikin. Alî û awayê çareseriyê wê tempo û taybetiya hêzên li pratîkê destwerdin diyar bike. Mîna rola Îsraîlê di himbêza Ereban de lîst, fena ku Kurdê jî li gelemperiya Rojhilata Navîn bilîzin. Li Iraqê bi ferzkirina dewleteke federal a Kurd, wê li herêmê modela netew-dewlet a hiþk navendî bihelîne. Projeya Rojhilata Navîn a Mezin her roj dixe lêpirsînê. Cihê Kurdan di nav projeyê de yek ji mijarên girîng e. Dibe ku têkiliyên Kurdan, DYA û Îsraîlê hînê zêdetir stratejîk bibin. Divê bandorên vê yekê li ser herêmê baþ werin fêmkirin. Hêja ye ku mirov guftûgo bike, ka gelo, li herêmê ji bo Kurdan demeke tijî îxanet dest pê dike, yan jî li herêmê wê bibin stêrkeke bilind dibin. Têkiliyên Kurdan ên navxweyî, bi dewlet û cîranên wan re yekem car stratejiyên herêmî pir kûr eleqeder dike. Em ketine pêvajoyekê li ser têkiliyên Kurd-Ereb, Kurd-Îran, Kurd-Tirk serî tê êþandin.

Li aliyê din, gelo partî û tevgerên Kurd ên berpirsiyar ji bo rastiya Kurd têra jinûve avakirinê, çalakî û fikrê dikin; gelo helwestên netewparêz ên paþverû, sosyalîzma reel û lîberal dikarin bersivê bidin roja me ya îro; gelo çawa dikarin xwe ji aliyê îdeolojîk ve nû bikin û hêza zêhnî bi dest bixin? Pêþengiya Kurdistana Iraqê wexta gavên hemû Kurdan û heta hemû gelên herêmê, dewletên wê eleqeder dike diavêje têra xwe bi berpirsiyarî tevdigere? Gelo, dikare karektera xwe ya ferdî îstîsmarker û berjewendîxwaziya teng a kevneþopiyê li dawî bihêle? Bêguman ev pirs hînê jî girîngiya xwe diparêzin. Pirsgirêk û rêyên çareseriyê yên li her parçeyê Kurdistanê ji nû ve dikevin rojevê û divê çareseriya qabîliyeta wê ya bi cih anînê hebe were hilberandin. Ji bo êþên hewce nakin zêde nebin, xebatên bi tesîr ên demokratîk ên girseyî girîng dibin. Ji her demê zêdetir girîng e ku bi uslûbeke nû ya polîtîk îhtimalên çareseriyê bêne nirxandin. Divê ev þêwazên çareseriyê gefan li sînoran nekin. Li her parçeyê Kurdistanê lêgerînên çareseriyê yên paþve nayên xistin di rojevê de ne.

Di van sî salên dawiyê de wek hêza pêþeng PKK serhatiyên wê girîngiya xwe diparêzin. Pirsgirêkên çepgiriya dunyayê di salên 1968 û 1990’î de jiya, tîna xwe da PKKê. Xeta partiyê ya di navbera sosyalîzma reel û rizgariya netewî de ji ber zextên giran ên ji der ve û ji ber kêmasiyên mezin ên hundurîn yekcar nekarî potansiyela xeta xwe nîþan bide û bi rêxistin bike. Bi pratîkeke nîv-gerîllatî û nîv-serhildêrtî rê li ber wendahiyên bê mane vekir. Her ku çû pratîkên komên asî, çetewarî û aware nirxên bi hewldanên mezin hatibûn afirandin qedandin û tasfiyeyeke fiîlî ferz kirin. Tevî hemû hewldanan, piþtî sala 1995’ê PKK ji cewherê xwe yê rastîn veqetiyabû. Ezmûnên KADEK û KONGRA GEL, KKK û KCK’ê ji aliyê guhertinên teorîk, stratejîk û taktîk ve dihat maneya jinûve avakirinê. Avahiya kadroyên kevin ji bin vê yekê nekarî rabe. Keslandiya di cewherê xwe de bi parçebûnên berçav bi der da. Bi navê xwedîderketina li mîrateya erênî Jinûve Avakirina PKK’ê wek gaveke li dijî tasfiyekariya çepgir û rastgir hati fikirîn. Di demekê de ku Kurdistan ji her alî ve dikeve pêvajoyeke nû, hewce ye hemû bûyer berfireh werin analîzkirin, pêdiviya bi rexne-rexne lixwegirtinê û hewceyî ji nû ve bi destnîþankirina erk û wezîfeyan heye.

30-03-2008 10:33 Editor Published in Forum, Forum

This entry was posted on 30-03-2008 10:33. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. This article was favoured 8 time. You can leave a comment. Last update on 30-03-2008 10:33
Views: 108    

Users' Comments (0)

Average user rating    (0 vote)

No comment posted