Mal Ahmet Dere Rêbera min ji çiyê diherikî

Rêbera min ji çiyê diherikî

 

Bo lêvên rojperest ên Delîlayê! Çima tu ew qasî min dikujî, ew qasî nêrgizan hînî destnimêja çiyan dikî? Dest ji pêxwasiya biharan berde û kenê min ê bêbext di berbiskên xwe de, wek strana giryana ebedî daçikîne!

Min ew li wir, di navbera pendên derewîn ên jiyanê û dîmenên xwelîreng ên wêranê de, bi çavên destanbêjên evînê, didîtin.

 

Yeko yeko, revend revend, di xewna min re ber bi tembînameya demsalan û ber bi poþmaniya rexên dîrokê ve, serniþîv dibûn û maça xwe li pey xwe, li ser hinarkên bagerê dihiþtin.

 

Nav bi nav ji çiyê diherikîn û berbangên xwe di dilbijîna ronahiyê de winda dikirin.

Min ew di hêlînên þewatê de, di kanên dilê xwe de, wek destên xatirxwestinê vediþartin û min di navên wan de sermestiya biharan û tenhatiya mirinê didîtin..

Dest ji min û dest ji reþgirêdana helbestên min û dest ji vê rewrewka gunehbar berde!

Nêzî hawara min bibe û hemî þevistanên xwe pêþkêþî laþê bendemana min bike,

Asoyên xwe yên ji taya gernameyê bikuje!

 

Xelmaþiya serdeman û serbazên ji mijê yên kûrahiya dilê xwe bikuje!

Min û reþeewrên sergerdan ên biharê di hembêza xwe de, di nehwirîna xwe de, di erênaya gizinga xwe de, ji pencên mirinê biparêze û mirina min li pey xwe, ber bi hinarên Amûdê ve, þopa gora min ve û ber bi nisrîna darbesta min ve rakiþîne!

Rêêêêêêêê bide min!

Giriyê kurdan bide min!

Hîveronê bikuje

û dengê xwe yê ji azadiyê

di ferhenga vê ebediyeta tawanbar de,

di ximav û hibra vê sirûdê de raperîne,

min di nav jena dilê xwe de bikuje

û kuþtinê,

wek þîrê diya min,

bi min,

bi tîpan,

bi çêjê,

bi çurisînê,

bi darbestan,

bi dûmanê

û bi navê çiyayê dilovan û mehreban,

bo sînorên evînê ragihîne,

û mirina min a dawî bi çinîna kenê xwe,

wek bilindahiya Kurdistanê

biçîne!!

Em …….?

Users' Comments (0)

Only registered users can comment an article. Please login or register.

No comment posted

Jêr; A beriya wê		A piþtî wê jor;