Mal Mem Mîrxan Qendîlos Ocalanos

Qendîlos Ocalanos

 
Bo Leyla Zana, çima tu ew qasî diþibihî Kurdistanê?

Baskên xwe yên ji çurîskên êþê, di esmanê sedsalan de, di hiþyariya hetavên westiyayî de wek ku tu çiyayan nabînî, vegire!

Wek dijminekî li deryayê binêre, pêlên aziryayî bixwîne, perdeya ewran veçirîne, serçavkên baranê bikuje, di þevistana dirêj de, li wateyên nenas ên hebûnê, tenhatiyê, evînê, berfê, xwînê, li egerên tarî û ronahiyê bihere! Li deryayê binêre û destên Qendilê yên ji av û êgir li ser milên xwe ragire… Dojeha sirûdan ber bi qîrîna xwînê ve vehinêre û di hiþê qendîlan de stêrkên bîranînê yên Troyayê biteqîne!

Çiya hevalbendê henasa te û þagirdê xewna te û sertaca gavên te ye! Li deryayê binêre da ku þînahiya esmên, balindeyên peravan, kulîlkên eþqê û mirina xweþmêran ji xwe fedî bikin.

Li Þkefta Birîndaran binêre da ku Açîlîs (Achilles) bazbenda xwe pêþkêþî zendên qederê bike û nimêja xwe ya dawî di biþirîna Hektorê ji nêrgizan de ji bîr bike, da ku Spartayê bi destê te yê ji kevir bigire û ber bi Olympusê ve wek Odêsyosekî (Odysseus) derengmayî serniþîv bibe.

Çîrokên xwe veweþîne Ocalanos, mîrniþîniya xwe ya ji keskê hêviyê, ji sorê birînê û çarenîsa reþgirêdanê, di navbera du hawaran de, du govendan de û li ser pîtanokên gizingê bi tenê nehêle! Di navbera te û Îsakayê (Ithaca) de, îstegehên xewnê dilerizin û þevçirayên bendemanê bi nermebaranê re dipeyivin. Di navbera te û Amarayê de, dilê sorgulan dijene, kurtepist diherike, bêdengî ji dayik dibe, odeyên sar di pirsan de radizin, çavên talanbûyî rûbarên xwe zuha dikin, bagerên doravan bendergehên xwe winda dikin û tu jî nêçîrvanên rojê yeko yeko hînî kewan û þevpestan û þengebiyan û gulhinaran û pasvaniya destanên ji bahozê dikî!

Li deryayê binêre, wan kevokan ji destê xwe ber bi hêlînên ji barûdê yên Oremarê ve bifirîne û peymanên girî li van rêzekupîtkên þînîhilgir dabeþ bike, tembînameyên xwe radestî keþtiyên ji mijê yên Qendîlos bike û ji Herekolî re bibêje: Tu welatê min ê ji xunava azadiyê yî!

Li dîwarên þevê binêre û rimên jehrkirî yên Mîr Elî di sînga Pîzantayê de bilerizîne, xetîreyên xwe ji destê Romayê azad bike û peykerên Spartakosê dînbûnê di helkehelka Cûdiyê serdeman de daçikîne! Çîrokên xwe yên sergerdan ji heyvê re bibêje û bi çurisîna gotinên xwe dergehên asê yên gerdûnê biherifîne! Cîhanê bi gulgeniman ava bike..!Komarên rewrewkê þanî siwarên jiyanê bike!

Dergehên evînê ji dilê çiyê re veke da ku em alên goristanên xwe di sîngên xwe de li ba bikin û bêrîkirinên xwe li ber lingê Qendîlos raxînin!

Li sîbera van çiyayên sawdar binêre û gustîlka Mezopotammyayê di Þkefta Birîndaran de wek çavþînkekê di eniya Qendîlos de bikole. Daristanan, pezkûviyan, rêçên hevdîtinê di çavên xwe de kedî bike û gulwazên berbangê bi dara þehîdan ve hilawistî bihêle!

- Kî ji we navê pirtûka, çûkê û rêça ku ber bi rojê ve diçe, dinase?

- Kî ji we dizane mirov çawan dikare laþê xwe ji bageran, çavên xwe ji xewrevînê, destên xwe ji kuþtinê, welatê xwe ji mirinê û dilê xwe ji hezkirina hechecîkan, biparêze?

Ocalanos ji helbestan, ji kêlên dîrokê, ji darbesta gulan û ji dengbêjên mirinê dipirsî!

Berdewam dike.

Ev navnîþana maîlê ji bo botên spaman hatiye parastin, ji bo hûn bibînin divê Javascripta we vekirî be

Users' Comments (0)

Only registered users can comment an article. Please login or register.

No comment posted

Jêr; A beriya wê		A piþtî wê jor;