Mal Mem Mîrxan Di plana Amerîkayê de Kurdistana Azad tune ye

Di plana Amerîkayê de Kurdistana Azad tune ye

 

Cemîl BAYIK

Konsepta nû ya qirkirine her diçe pêþ de dibin. Li çiyayên bakurê Kurdistanê di mercên zivistanê de dewam dikin; ji hewa û ji erdê bombarandina bi ser Herêmên Parastinê yên Medya; li bajarên metropol yên Tirkiyeyê zext û girtin; paþketina siyasî ya demokratîk; qedexe û bêdengkirina li ser pêþverû û demokratan vê yekê nîþan dide.

Bi vê tenê namînin 'herêmên ewlehiyê yên taybet' têne îlankirin. Heremên qedexekirî hatine dorpêçkirin û ji çavdêriya qada navneteweyî re hatine girtin. Tiþtên ku têne jiyîn wekî qetlîmên ku di sedsala borî de hatine serê kurdan tîne bîra mirov. Di wê demê de ji aliyekî ve qetlîam dihate kirin ji aliyê din ve dihatin vejartin.

Di sedsala 21’emîn de her çi qas bê gotin “dinya bûye gundekî biçûk” jî derfetên ku kurdan qir bikin hene. Ev tiþtên ku me li jor gotin vê yekê nîþan didin. Ji ber vê divê ku xwexapandina 'di sedsala 21’emîn de qetlîam çênabin' çênebin.

Îro yên ku þerê taybet dimeþînin di nav Tirkiyeyê de mercên qetlîamê amade dikin; di derveyê welat de jî ji serokkomarê wan bigire heta serokwezîr; ji serfermandarê wan bigire heta serleþker û wezîr û parlamenteran hemû hêzên xwe xistine tevgerê, da ku mercên qirkirina kurdan biafirînin. Dixwazin vê bikin.

Dewleta kedxwar ya tirk ji bo vê amadehiyan dike. Serfermandar li Îngilistanê, Serfermandarê Duyemîn Ergun Saygun li Amerîkayê hevdîtinan li ser vê armancê pêk tînin. Li ser van amadekariyan dixwazin bikevin nava hewldanan. Ez tiþtek zelal û vekirî ye.

Dewleta kedxwar ya tirk vê yekê wekî çareya dawîn dibîne û ji bo ku qirkirinek wisa bîne serê kurdan cesaretê di xwe de dibîne. Yên ku vê cesaretê didinê DYA, Îngilistan û YE ne. Ku ji wan piþtgiriyek bi vî rengî negire nikare tiþtek wisa bike. Ku ji vana nebe ne cesaret û ne jî derfetên wê hene, da ku tiþtek wisa bike.

Hêzên sermayedar yên dinyayê û kedxwariya Tirk li ser dijberiya kurdan gihiþtine hev. Menfîeta wan li ser vê bûye yek. Sermayedariya dinyayê ji aliyeki ve li Rojhilata Navîn bi projeya PRONAM (Projeya Rojhilata Navîn ya Mezin)’ê, ji aliyekî din ve jî kurdan bi kar tîne. Ji bo kurdan zêdeyî vê tiþtekî nafikire. Her çi qas weki ku piþtgirî bide hêzên baþûr ên kurdistanî tev bigere jî zêdetirî bikaranîna wan tiþtekî din tune ye. Tiþtê ku dike PRONAM’ê bi hêzên herêmî yên ku piþtgirê wan in pêk bîne. Di projeyeke wisa de cihê Kurdistaneke Azad û Demokratîk tune ye. Rejima Þerê Taybet a Tirk li hemberî rastiya kurdan xwe ranagire, tehamûl nake. Qirkirina li ser bakurê Kurdistanê encama vê rastiyê ye.

Dive ku kurd li ser vê rastiyê tevbigerin. Li hemberî vê konsepta qirkirine divê kurd xwedî helwest û hewldanekê bin û divê ku bi lezgînî dest bi amadekariyan bikin. Hinekên ku ji vê zanîn û rastiyê dûr in bi xafletê vê konseptê ji naxwazin bibînin, rastiyan tev li hev dikin hene. Ev bi awayekî hevparên vê qirkirinê ne. Ev derdoran gelê kurd û Tevgera Azadiya Kurdan ji hev diqetînin, êriþên hêza kedxwar jî bi vê re digirin dest. Her wekî sedemê van êriþan Tevgera Azadiyê ye galegal û gotinan dibêjin. Bi vî awayî êrîþan rewa nîþan didin û mafdar dibînin. Ev kes li hemberî gelê kurd di nava tewanbariyekê mezin de ne. Sûcê van bi van tiþtan tenê naqede. Ev kes riya çareseriya doza kurdî di hikûmeta AKP’ê de û DYA, Îngilistan û YE’yê de dibinin. Bi vî awayî riya xirab nîþan didin. Bi vî awayî sûcê xwe zêdetir dikin.

Eger ku îro li ser serê kurdan konsepta qirkirinê hatibe danîn pêþkêþê vê yek jê AKP ye. Eger ku li Kurdistanê zorî û zext û êrîþên têne kirin her diçe zêde dibin piþtgirên vê DYA, Îngilistan û YE ne. Ji ber vê jî ne AKP, ne DYA, Îngilistan û YE çareseriyê naynin. Encax çareseriya qirkirina kurdan bimeþînin. Wan li ser qirkirina kurdan li hev kirine. Mirov nikare hêviya çareseriyê ji van bike. Ku mirov hêvî bike mirov ji qirkirina wan re li çepikan dixe û dibe piþtgirê wan.

Encax û encax kurd bi xwe konsepta qirkirin û îmhayê betal bikin. Gava ku vê rastiya “DYA, Îngilistan û hêzên din çareseriyê naynin” bê dîtin ew ê mercên çareseriyê jî çêbin. DYA, Îngilistan, YE li hemberî kurdan bûne yek. Projeyek wan a ji bo qenciya kurdan tune ye. Berê tune bû. Di dema Þerê Dinyayê yê Yekemîn de di Peymana Sewrê de cih dabûn kurdan. Lê bi hêsanî dev ji kurdan berdan. Sedem dîsa ev bû. Piþtre jî her tim kurd wekî navgîn bi kar anîne. Hêzên ku kedxwariyê bikin û her xwe di vî warî de berfireh bikin ji bo kurdan di derveyê bikaranîne tiþtekî nakin. Di dîrokê de ev hêzan wisa tevgeriyane niha jî ji bilî vê yekê bi tu awayî tevnagerin. Divê mirov hêviyeke din ji wan neke.

Tu kes nikare ji gelê me re bibêje “civaka bêhiþ”. Mafekî wisa yê wan tune ye. Gelê me tiþtên ku berê dîtiye ji bîr nekiriye. Îro ku di dinyayê de qala kurdan bê kirin ev ji ber ku têkoþîna xwe pêþ xistiye, encamê vê tekoþînê ye. Kedxwaran ji bo gelê me digotin “civaka ku ketiye gorê, ser wê jî bi beton hatiye girtin”. Gelê me niþan daye ku civakek wisa nîn e. Ji tu hêzê jî piþtgirî negirtiye û bi saya tu hêzê ev têkoþîna xwe nedaye. Destê xwe ji tu hêzê re venekiriye. Bi hêza xwe ev tekoþîn daye û hatiye heta vê merheleyê.

Ev tev dîsa didin nîþan ku kurd wê bi hêza xwe çareseriyê bibînin. Ne bi saya DYA’yê, ne saya Îngilistan û ne jî bi saya YE’yê çareserî çênabe. Ne mimkûn e ku ev hêzan çareseriyê bînin. Ji ber vê jî kurd divê li derve li çareseriyê negerin, divê di nav xwe de li çareseriyê bigerin. Ku bi vî awayî tev bigerin wê vê konsepta qirkirinê jî pûç bikin.

Users' Comments (0)

Only registered users can comment an article. Please login or register.

No comment posted

Jêr; A beriya wê		A piþtî wê jor;