AKP partiyeke şerê taybet e

Mal

AKP partiyeke şerê taybet e

AKP ne partiyeke ku dixwaze pirsgirêka kurd çareser bibe. Di raya giştî de her çiqas hin derdor îdia bikin û bibêjin ku ‘projeyeke AKP’ê ya ji bo çareseriya pirsgirêka kurd heye’ jî, tiştên ku hatine jiyandin nîşan dide ku tiştekî wisa tune.

Di rastiya xwe de gotegotên ku weke ‘projeyeke AKP’ê ji bo çareseriya pirsgirêka kurd heye’ jî parçeyekî konsepta îmhaya ku li hemberî kurdan ketiye dewrê ye. Ev gotegotên ku têne kirin ji parçeyekî konsepta îmhaya kurdan wêdetir, rola ku ji bo encamên girîng derxe holê ye.

Ev rastiyek e ku derketiye holê AKP partiyeke takiyevaniyê dike ye. Ev gotegotên ku ‘projeyeke AKP’ê ya ji bo çareseriya kurd heye’ jî ji bilî derbirîna taybetiya AKP’ê pêve ne tiştek e û tiştekî gelekî xeternak e.

Roleke din ku ji bo AKP’ê hatiye dayîn jî ev e; şerê qirêj ê li hemberî kurdan tê meşandin de hin aktorên nû tevli vê konseptê bike û birêve bibe ye. Kesên ku dibêjin ‘projeyeke AKP’ê ya ji bo çareseriya pirsgirêka kurd heye’, derdorên ku ji aktorên nû yên tevli şerê topyekûn ê qirêj-taybet bûne, pêve ne tiştekî din e.

Fermandar û rêveberên şerê taybet ê qirêj dema konsepta xwe diyar kirin gotin ku heta niha rêbazên hatine bikaranîn têrî nekirine û di vê çarçoveyê de destnîşankirin ku hewcedariya wan bi gotin û enstrumanên nû hene. Xwestin ku siyasetmedar, gel, çapemenî, rêxistinên civaka sivîl, partî, arteş û hwd. tev bi hev re di vî şerî de cih bigirin û di pozîsyonekê de bin ku hev temam bikin. Ji AKP’ê jî xwestine ku vegotin û têkiliya vî karî li gorî hikûmeta nû biafirîne.

Nêzîkahiya AKP’ê ya ku qaşo her kesî hembêz dike, bikaranîna vegotinên îslamî û lîberal rastiya vê yekê ye. Beşdariya sosyal demokratê berê Ertugrul Gunay a AKP’ê, kesên ku ji xwe re dibêjin em demokrat, rewşenbîr û kurd in hwd. nivîskariya wan a di rojnameyên wekê Yeni Şafak, Zamanê de û derketina wan a televîzyonên weke Samanyolû hwd., rojnamegerên weke M. Ali Birand û Ali Kirca ku xwe xistine rewşeke nayên nasîn an jî rewşa xwe ya rastîn derxistine holê û bûne dijberê kurdan, ev hemû li ser esasê rastiyekê pêk tên.

Ev derdorên ku li dora AKP’ê civiyane enstrumanên nû yên şerê taybet û qirêj ê ku li hemberi kurdan tên bikaranînin û di nava vê koroya ku tevlibûne de heta ji wan tê dengê xwe bilind dikin. Li gorî van kesan dê ‘AKP partiyeke ku pirsgirêka kurd çareser bike ye.’

Ji bo çareseriya pirsgirêka kurd tu projeyeke AKP’ê ya çareseriyê tune ye. Partiyeke ku dibêje ‘tu li ser nefikirî pirsgirêk jî tune ye’ ne mumkûn e ku projeyeke wê ji bo çareseriya pirsgirêka kurd hebe jî. Bila hin kes ranebin û li rapora ku R. Tayip Erdogan a 15 sal berê ji Necmettin Erbakan re nivisandiye binêrin û xwe nexapînin. Her çi ecêb be di rapora ku pişti 15 salan ji bo çapemeniyê hatiye nizilandin de, tiştekî wisa cidî û berbiçav ji bo çareseriya pirsgirêka kurd jî tê de tune. Tiştê ku R. Tayip Erdogan di raporê de gotiye kesên weke Hayri Kozakçioglu û Unal Erkanê ku di statuya walîtiya Dagirkeriyê de ye û wê demê walîtiya Rewşa Awarte kirine jî heman tişt gotine. Tiştên ku R. Tayip Erdogan û van kesayetan gotine ferqeke zêde di nava wan de tune. Ji ber vê yekê mirov li tiştên ku R. Tayip Erdogan gotine nenêre û xwe nexapîne.

Xwexapandinek mezin e ku mirov Serfermandariyê laîk û AKP’ê jî misilman-oldar bibîne. Ne Serfermandarî laîk e û ne jî AKP misilman-oldar e. Ev tev derew in. Her yek ji wan aliyekî din ê meseleyê ye.

AKP rûyê xwe yê nepenî beriya hilbijartinên 22’yê tîrmehê di hevdîtina nepenî ya R. Tayip Erdogan û Yaşar Buyukanit de nîşan da. Di wê hevdîtinê de AKP û Serfermandarî di nava xwe de li hev kirine. Di rastiya xwe de AKP ji bo bibe desthilatdar di her mijarê de bi Serfermandariyê bûye yek û soza ku bibe tam partiyeke şerê taybet û qirêj daye.

AKP’ê vê yekbûyîna xwe ya bi Serfermandariyê re ji bo berjewendiyên xwe çêtir dîtiye. AKP, fikiriye ku yekbûyîna wê ya bi Serfermandariyê re dê wê li ser textê desthilatdariyê bide rûniştandin. Bi vî awayî zaefa Serfermandariyê bi kar aniye ku AKP’ê bi kar bîne, vê yekê jî bi mebesta ku bibe hêz dike. Bi vî rengê ku Serfermandarî û AKP hevdu bi kar tînin çiqasî wan bike hêz û AKP dê çiqasî jê feydeyê bigire? Ev meseleyeke nîqaşê ya din e. Lê di vir de rastiyek heye. Ev jî AKP bi kar anîna xwe ji bo berjewendiyên xwe baştir dibîne. Ev jî AKP kiriye parçeyekî xeter ê vê lîstikê û di heman demê de hiştiye ku bi awayekî xeter jî bilîze.

Rejîma şerê taybet û qirêj a tirk fêm kiriye ku bi polîtîkayên ku heta niha meşandiye dê zêde ne emirdirêj be. AKP jî ev rastî dîtiye. Ji ber vê jî rejîma şerê taybet li şûna partiyên ku mîadê xwe tijî kirine bi kar bîne, partiyeke weke AKP’ê ji bo berjewendiyên xwe çêtir dîtiye û tercîh kiriye. AKP jî vê rewşê ji xwe re wekî fersendeke ku domdar li ser textê desthilatdariyê rûnê dibîne. Desthilatdariyeke domdar, ji bo AKP’ê ya takiyevan fersendeke ku nayê bidestxistine.

Heke vê rastiya AKP’ê baş neyê fêmkirin û mîsyon lê bê barkirin, dê bê wateya xwexapandineke pir mezin û di nava şaşiyekê de bin ku projeyeke wê ya ji bo çareseriya pirsgirêka kurd heye. Dibe ku hin kes bi AKP’ê bixapin. Dibe ku bikevin nava hêviyên bi vî rengî jî. Tabî ev yek pirsgirêka wan e. Lê mafên me yên herî xwezayî ye ku em ji van kesan re bibêjin; xapandina xwe tenê bi xwe sînor bikin û dev ji xebatên xapandina derdora xwe berdin.

Serkanên şerê taybet-qirêj ên tirk pirsgirêka kurd wekî ‘pirsgirêka herî bi bela’ dibînin. Ji ber vê jî li ser dijberiya kurdan bi her kesî re li hev dikin. Bi şertên dijberiya kurdan bikin di dinyayê de tu hêz nemane ku tawîz nedabe wan. Derketiye holê ku li ser meseleya Kibrisê ku wekî meseleya neteweyî qebûl dikin tawîz dane Yewnanistanê ku wê wekî dijminê xwe dibînin.

Rejîma şerê taybet-qirêj a tirk li ser esasê dijberiya PKK’ê ku tiştekî xwe yê ku nefroşe nemaye. AKP’a ku bi her awayî xwedî taybetmendiyeke bi vî rengî ya rejîma şerê taybet-qirêj re li hev kiriye, ne mumkûn e ku mirov bêje ‘Projeyeke wê ji bo çareseriya pirsgirêka kurd heye’, gotina tiştekî bi vî rengî jî tê wateya parçeyekî şerê taybet-qirêj ku di roja me ya îro de tê meşandin.

07-01-2008 09:44 Editor Published in Nivîskar, Cemîl Bayik

This entry was posted on 07-01-2008 09:44. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. This article was favoured 28 time. You can leave a comment. Last update on 14-01-2008 09:03
Views: 735