Mal Mamoste Xemrevîn Ma kurd sînoran ava dikin?

Ma kurd sînoran ava dikin?

 
Sînorên di nava Kurdistanê re derbas dibin ji bo têkoþîna azadiya kurd her sînorên sunî ne. Jixwe mirov ji kîjan kurdî bipirse ew ê behsa yek Kurdistanê bike. Kurdistaneke yekgirtî. Kurdan ew sînorên di nava axa wan de derbas dibû qet nehesibandin. Wan her ew sînor derbas kirin. Di dilê kurdan de, axa welat her bê sînor bû ku ev yek bi pratîka qaçaxçîtiyê ji roja damezrandina wan sînoran ve ye her hatibû rakirin. Sînor her wekî sînorên sûnî mabûn.

Axa welat li her deverê bê sînor bû. Kurdên Baþûr li Mahabadê li komara kurd xwedî derketibûn û sînorê dihate danîn qebûl nedikirin. Li seranserê bakurê Kurdistanê eþqiya peyda bûbûn. Ev mahkûmên han, her ew sînorên dagirkeran derbas dikirin. Gelek ji wana tevlî têkoþîna li parçeyên din ên welat dibûn. Sedemên cûr bi cûr ên mehkûmiyeta wan hebûn, lê bi bûyina xwediyên sifata `eþqiya` sînor her derbas kiribûn.

Ji îsyana Koçgirî heta îsyana Dêrsimê, kurdên serhildêr her sînor derbas kiribûn û li parçeyekî din ê welat bûbûn xwediyên stargeha xwe. Ez ji dîroka nêz a têkoþîna li bakurê Kurdistanê dizanim ku beriya PKK`ê bi hezaran þoreþgeran, ji bo peydakirina derfetên têkoþînê xwe li parçeyên din ên welat girtibûn. Vana her sînor derbas kiribûn, fêrî pêþmergetiyê bûbûn ku gava li Bakur PDK-T dihate damezrandin, piþtgiriya herî mezin ji aliyê din ê wî sînorê sunî hatibû.

Têkoþîna li baþûrê Kurdistanê û her wiha ya li Rojhilat her bakurê Kurdistanê ji xwe re wekî cihê lojîstîkê bi kar anîbûn. Dîsa têkoþînên hemû parçeyên welat, rojavayê Kurdistanê ji xwe re kiribûn wargeheke mezin a perwerde û lojîstîkê. Heta wekî ku di roja me de tê jiyîn, mirovên ji Rojava her di têkoþînên parçeyên din ên welat de cih girtibûn. Lerwa ji bo wan ferqa parçeyên welat nîn bû û di bîr û baweriya wan de Kurdistan her yek bû û yekitiya wê dihate xwestin.

Di salên zarokatiya me de, eqrebeyên me yên ji Rojava dihatin, ji me re behsa Kurdayetiyê, behsa `APO` dikirin û hêviya welatê yekgirtî didan me. Mehkûmên li mala me dibûn mêvan, bi gotinên gelekî mubalaxakirî behsa wêrekiya pêþmergeyan dikirin. Em fêrî wê yekitiya axa Kurdistanê bûbûn. Bi vê fêrbûnê jî di salên pêþiyê yên ciwaniya xwe de me ew sînor her derbas kirin. Ew sînor hingê bûbûn deverên ticaretê. Aboriya welat ya li bakur û baþûrê Kurdistanê di serî de, li wî alî û vî aliyê sînor, mirovan bi derbasbûyina ji wan deriyan, debara xwe dikirin. Ev yek jî, bêyî ferqkirina hebûna wî sînorê sûnî pêk dihat.

Heta dageriya Iraqê ya ji aliyê DYA`yê di serê kurdan de mefûma sînor çêne bûbû. Gava ku baþûrê Kurdistanê bû xwediya rêveberiya xwe ku ev cihê kêfxweþiyê ye, me hebûna sînor hîs kir. Em bûn kurdên wî alî û vî aliyê sînor. Em bûn kurdên `azad` û bindest. Êdî ew sînorên sûnî ku welatê me kribûn çar parçe, bûne cihê tayinkirina nasnameya kurdayetiya me. Belkî gelekî bi zanebûn ev yek hate bipêþxistin, belkî jî ji nezaniya me, ku ez niha nikanim vê yekê tarîf bikim. Lê ez îroj mecbûr mame ku bêjim `ez kurdê Bakur im`.

Ev navnîþana maîlê ji bo botên spaman hatiye parastin, ji bo hûn bibînin divê Javascripta we vekirî be

Users' Comments (0)

Only registered users can comment an article. Please login or register.

No comment posted

A piþtî wê jor;