Mal Xelîl Xemgîn Dewleta tirk bi janeserê ketiye!

Dewleta tirk bi janeserê ketiye!

 
Ji destpêka mitîngên di çarçoveya pêngava ‘êdî bes e’ þûnde nexþeriya gelê kurd her diçe zelaltir dibe. Heta niha gelek nirxandinên ku rewþa heyî ya bakurê Kurdistanê diþibînin destpêka salên 90’ê hatine kirin. Þîroveya sereke ya ji so pêvajoyê destpêka salên 90’ê tê kirin ew e: Gelê kurd bi gelek awayan pirên di navbera xwe û dewleta tirk de avêtibûn. Ango gelê kurd dewleta tirk di serê xwe de dikuþt.

Serokomarê demê Turgut Ozal û Rêberê KCK’ê Abdullah Ocalan di destpêka sala 93’ê hewl da ku projeya pêkvejiyanê ya ji bo gelê kurd û tirk vê çêkirin. Tê zanîn ku gelek hevdîtin di vê çarçoveyê de pêk hatin. Yek ji aktorên esasî yê wan hevdîtinan Serokdewletê Iraqa Federal ê niha Celal Talabanî bû. Her wiha rojnamegerên tu di navbera Ozal û Ocalan de dihatin û diçûn jî tên zanîn. Cengîz Çandar yek ji wan e yê ku nasnameya wî aþkera.

Ji wê demê heta niha pêjavoya borî pê þahid e ku Tevgera Azadiyê girêdayî konsepta wê demê maye. Rêberê KCK’ê Abdullah Ocalan ji bo ku projeya pêkvejiyanî têk neçe fedakariyên mezin nîþan dan. Lê nebû. Ocalan ligel agirbesta 1’ê cotmeha 2006’an peyama xwe aþkera dabû. Gotibû; ‘Ji bo pêkvejiyanê ev derfeta dawiyê ye. Nebû, Tevgera Azadiyê dê stratejiya xwe ya 15 salan biguherîne.’

Hikûmeta AKP’ê ev hiþyarî li ber çavan negirt. Li dewsa ku bingeha pêkvejiyanê xurt bike polîtîkayên înkar û îmhaya gelê kurd xistin dewreyê.

Erdogan îradeya gelê kurd tune hesiband û li ser rêbazên þîdetê bi artêþê re li hev kir. Destdirêjiyên di vê demê de li hemberî gelê kurd pêk hatine ji yên hemû deman zêdetir bûne. Bakurê Kurdistanê di sala 2007’an de ji demsala biharê heta dawiya salê bû qada þer. Kanûna 2007’an pê ve baþûrê welat jî ket ber van destdirêjiyan û êrîþên li ser gelê kurd zêde bûn.

Erdogan û serkêþên artêþê (Buyukanit û Baþbug) difikirin ku îradeya gelê kurd zeîf hatiye hiþtin û ligel hin þerekan dê wekî çûçikên mirîþkan her yek bi derekê ve belav bibe.

Lê wisa nebû. Gelê kurd li ber xwe da.

Gerîlayên kurd li hemberî teknolojiya þer a sedsala 21’emîn berxwedaneke ku sewda ji serê dewleta tirk dibe nîþan da. Çalakiya Gabar û Oremarê di payiza 2007’an de qudimên dewleta tirk þikandibûn. Dewleta tirk ji bo ku bi ser xwe vê êrîþ birin ser Qadên Parastinê yên Medyayê û baþûrê Kurdistanê. Bi ser re çapemeniya xwe xist dewreyê û þerê psîkolojîk meþand. Lê derewên wan li ser malperên parvekirinê hatin weþandin.

Ev têrî nekir li bejayiyê êrîþ birin ser baþûrê Kurdistanê. Lê vê carê jî berxwedana gerîlayan a Zapê û serhildana gelê kurd a li çar parçeyên Kurdistanê piþta wan þikand.

Niha jî dewlet ketiye nav hewldanên tolhildêriyê. Psîkolojiya dewleta tirk pir xerabe ye. Newroza Amedê dewlet kiriye ‘psîkolojîk-waka’.

Qaîdeyeke þer heye. Ketina pey tolhildêriyê tê wateya têkçûna kes an jî hêza þerxwaziyê dikin. Rewþa dewleta tirk a îro ev e.

Li Wanê, Sêrtê û Colemêrgê xwe li gelê kurd diceribîne. Dema ev nivîs dihate nivîsin bûyerên li Geverê jî dabûn destpêkirin.

Zêde pêdivî bi gotinê nîn e. Têkçûna dewleta tirk nêz e.

Hestên tolhidirêriyê wekî janeserê ye. Yê jan bi serê wî ketiye çiqas bizavê bike zêdetir serê wî jan dide. Tolhildêrî jî tiþtekî wisa ye.

Ev navnîþana maîlê ji bo botên spaman hatiye parastin, ji bo hûn bibînin divê Javascripta we vekirî be

Users' Comments (0)

Only registered users can comment an article. Please login or register.

No comment posted

Jêr; A beriya wê		A piþtî wê jor;