Roja yekþemê dema min nivîsa
xwe dinivîsand li Geverê coþa Newrozê hebû.
Ajansan radigihand ku bi hezaran geverî bi xemla xwe ya ji bo
cejnê daketine kolanan û Newroza xwe pîroz dikin.
Lê hê jî min noqteya
dawî li nivîsa xwe neanîbû, agahiyên ji
bo êrîþên hêzên dewletê ketin
ser ajansan.
Dîmên di nava nîv
saetê de guherîbû. Piþtre çi çêbû,
hewce nake ku dûr û dirêj li ser rawestim. Em hemû
þêrê ku daketiye kolanên welat dibînin.
Kolanên bajarên me yên ku beriya nîv saetê
bi xemla cejnê pêçayî, piþtî nîv
saetê bûn qada þer.
Dema min ev nivîs divîsî
jî li Geverê þîna ji bo 3 rojan dabû
destpêkirin…
Þîna li Wanê jî
didomiya.
Her wiha li Colemêrg û
Sêrtê jî xem dibarî.
Li piraniya bajarên bakurê
Kurdistanê hem xem û xem hem jî çalakî
hebûn…
Çi bû, çawa çêbû?
Sedema bûyerên Wan, Sêrt,
Colemêrg û Geverê çi ye?
Ji bo bersiva vê pirsê divê
mirov li Newroza Amedê vegere. Lewma bersiva vê pirsê
di rengê pîrozbahiyên Newrozê yên li
Amedê de veþartiye.
Newroza Amedê bi yek gotin;
þoreþa bakurê Kurdistanê bû û qetlîamên
dewletê yên bajarên din bersivên ji bo vê
þoreþê ne.
Divê gelê kurd vê
peyamê baþ bixwîne û li gorî vê yekê
helwesta xwe diyar bike.
Di serî de Amed bakurê
Kurdistanê li hemberî qetlîamên li Wan û
Colemêrgê pêk tên bêndeng nemîne.
Lewma refleksa dewletê ya li
hemberî gelê kurd, ji rêzê nîn e.
Dîmenên dijminatiyê derketine holê.
Êrîþkariya li hemberî gelê pêdivî
bo þîroveyê nahêle.
Refleksa dewleta tirk, refleksa
dijminatiyê ye û li gorî min pirên biratiyê
hatine avêtin.
***
Duh Tayîp Temel jî
nivîsandibû. Ez jî dixwazim çend gotinan li
ser heman mijarê binivîsim.
Gelê kurd di Newroza îsal
de 5 þehîd dan.
Her wekî hostayê mezin
Cegerxwîn jî aniye ziman li aliyekî þîn û
girî, li aliyekî xebat û þer û li aliyekî
jî coþ û pîrozbahî…
Ev her sê hêmayên
jiyanê di nava hefteyekê de gelê kurd bi hev re
jiyan. Bi taybetî berxwedana gelê kurd a li Wan û
Geverê hêjayî bibîrxistinê ne. Lê
‘malîavayên’ HAK-PAR’î dema ku li van
wargehên welat xwîn diherikî di restauranta otelekê
de li Wanê Newroz ‘pîroz’ dikir.
Siyasetmedarên HAK-PAR’î
yên ku PKK’ê rexne dikin û dibêjin; ‘di
daxwazên gelê kurd de gav paþve hatiye avêtin’
dê ji bo vê rewþê çi bêjin meraq
dikim…
Ew e pîrozbahiyên Newrozê
dane destpêkirin heta niha çapemeniya tirk û
siyaseta tirk ji nêz ve diþopînim. Bi heman refleksê
tevdigerin û ji bo ku berxwedana gelê kurd reþ bikin çi
ji destê wan tê dikin.
Ango li hemberî berxwedana gelê
kurd bi refleksa dijminatiyê tevdigerin û ‘mirov dibêje
nûçe û gotinên ji aliyê yek kesî
ve hatine nivîsandin.’
Vêca niha em refleksa wan û
ya xwe deynîn ba hev… Werin em vê pirsê ji xwe
bikin: Gelo neheq e ku tirk serdestî me kurdan bin?
Heke ev pirs ji bo we hinekî
giran bê, ez hinekî nerm bikim: Siyaseta tirk neheq e
bibêje ez ê kurdan bi þorbe û nîskê
îkna bikim?
Heke ev pirs jî ji bo we tûj
bê… Tiþtekî din ê ku ez bêjim nîn e.
Hema bêjin: ‘Çek bî
þorbe-nîsk… û delîlo delîlo seyranê…’
Ev navnîþana maîlê ji bo botên spaman hatiye parastin, ji bo hûn bibînin divê Javascripta we vekirî be
This entry was posted on 26-03-2008 08:37. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. This article was favoured 5 time. You can leave a comment.
Last update on 29-03-2008 08:32 Views: 120
Users' Comments (0)
Average user rating (0 vote)
Only registered users can comment an article. Please login or register.
Xelîl Xemgîn 
(0 vote)
Views: 120